İyi değilim, bunaldım ama neden?

Ben de bilmiyorum. İşin stresi olabilir, yaşamımın tekdüzeliği olabilir. Başka bir sürü şey olabilir. Ama şunu biliyorum: Kendimi berbat hissediyorum. Hayatımda birşeyler eksik, mutlu değilim. Şunu düşünenler olabilir: İki tane kızın, iyi bir evliliğin, iyi bir işin v.sv.s. Bu değil arkadaşlar, konu bu değil. Bu da zaten insanın iyi, mutlu, huzurlu olması için yeterli değil. Aklımda sadece sorular var: Bu hayata katma değer veren ne yapıyorum, ne yapmak istiyorum, ne yapmalıyım, evlilik aşka gerçekten zarar veriyor mu, "garantili" gibi görünen bir ilişkide heyecan, aşk zamanla azalıyor mu, ailesiyle ilişkileri, hayata dair ortak paylaşımları sıfıra yakın olan bir tek ben miyim, insanların aptallıklarına tahammül etmek neden artık zorlaştı, kızları yetiştirmek için doğru hamleler nelerdir, ne zaman iyi bir ev alabileceğiz, bakıcıları öldürsem kaç yıl yerim, arkadaşlarımız 27 mayıstaki kızların doğum gününe /öncesi/ ertesine gelecekler mi, bu yaz adam gibi izin yapabilecek miyim. Daha da uzar. Bu listeden bile sıkıldım. Çok kolay sıkılıyorum. İyi bir psikiyatrist önerisi olan?