1 Mayıs: İşçinin, emekçinin bayramı

Tüm gelişmiş ülkelerde kutlanırken, işçiler/ emekçiler tatilken, meydanlardayken bizde "dayak" bayramı. Bir sürü sebebi var: Sendikaların varlığı/ yokluğu/ hainliği, proleterliğin sadece kolgücü olarak algılanması/ pompalanması, ABD 'nin bu ülkeyi yıllardır istediği gibi yönetmesi, yasaları ona göre çıkarması, v.s.v.s. Uzadıkça uzar. Ama burada bence en önemli olan "beyaz yakalı" grubun sesini çıkarması. Sosyal haklar söylemleri sadece "kızgın maden işçisi" modeli üzrinden yapılmamalı. Tüm eylemler, hareketler "diğerleri"ni de kapsamalı. Hatta en öne koymalı. Devlet içinde örtgütlülük (Kamu-Sen, DİSK, v.b.) çok fazla olduğu için özel sektör çalışanlarının durumunun sefaleti görünmüyor. İşsizlik o kadar çok ki haftada 70-80 saat çalışıp sadece asgari ücret alan ve hakkını aramayan/ arayamayan bir sürü insan var. İşverenler de bunun üstünden kazanıyor zaten: "Senin yerine bu işi yapacak milyonlar dışarıda. Sigortan da yapılıyor, daha ne istiyorsun?" Aslında bir nebze de haklı sayılır. Sigortasız çalışan milyonlar da kendi haklarını arayamıyorlar, onlar adına (bir miktar) araması gereken devlet zaten hiç piyasada yok. Daha yapılacak çok iş var bu ülkede ama bizzat kendi ebeveynlerimiz tarafından pasifize edilmiş "bizim jenerasyon" hayatta bu işi yapamaz. Bunları yazmaktan öte birşey yapmayan ben de dahil.