Yazdan kalma bir günden

İnsanoğlu böyle işte. Kışın yazı, yazın kışı özleriz. Kızların yazdan kalma yayınlanmamış bir fotoğrafını bulayım, içimizi ısıtayım dedim. İkisi de iyi. 3 yaşını bitirmeye doğru gidiyorlar. Gece yatılı kalan bayan "iş ağır", "gündüz çok çalışıyorum, gece çocuklar uyanırsa kalkmam" diye afra tafra edip ayrılmak istediğini iletti. Yeter artık çok sıkıldım. Kızlar melek ya bir de yaramaz olsalar ne yapacaktı? Taviz de vermek istemiyoruz. Kafana ediyorlar sonra. Pazar günü sirke gittik. Adı farklıydı ama geçen sene gittiğimizle aynıymış meğer. Kaplanlar yerine aslanlar vardı! Çocuklara iyi geldi, aktivite günü oldu. Defne herşeye "neden, neden" diye soruyor, herşeyin sebebini, gerekçesini öğrenmeye çalışıyor. Üst üste 20 kez neden diye sorup sıkılmıyor. Ada sürekli hayvan oluyor, bir akşam eve geliyoruz kedi olmuş, bir akşam köpek. Dört ayak üstünde saatlerce yürüyüp havladı dün akşam. Ada naapıyorsun? deyince de "ben Ada değilim" diye beni azarladı. Defne de kızdı. "O Ada değil, Fıstık" dedi. (İlkelerin köpeği) Hergün ayrı macera, tiyatro. Böyle işte yuvarlanıp gidiyoruz...