İyi yıllar
2005 benim açımdan zor ve kötü bir yıl oldu. Babamı kaybettim, İzmir'e taşındık alışmakta hala zorlanıyorum. Bir sürü insanın hastalandığını, vefat ettiğini öğrendim. Yaşım bunu mu gerektiriyor bilmiyorum. Bu yaş civarında herkes bunu yaşıyor mu? Çocuklar büyüyor, karakterleri oluşmaya başlıyor, sosyal ihtiyaçları da oluyor. Zordu. 2006'nın herkese sağlık ve huzur getirmesini diliyorum. Her ne kadar yıl dönümü denen mesele "insan icadı" olsa da birşeylere umut bağlamak lazım. Değilse işler daha da zorlaşıyor. Yeni yılda ne istiyorum:
- Herkes iyi ve sağlıklı olsun
- İşler daha iyi gitsin. İnsanlar mucizevi bir şekilde hem kendilerine hem de çocuklarına daha fazla ve kaliteli kitap almayı öğrenmiş olarak uyansınlar bir sabah !
- Daha çok tatil !!!
- Fener şampiyon olsun, CL'de artık başarı.
- Kilo vereyim (89 kiloyum. + 9 fazla)
- Biraz piyango, loto iyi olurdu :))
Herkese iyi yıllar ...
posted by Sinan at 30.12.05
3 Comments:
Sevgili Sinan,
Lise yıllarından, ötelerden bir merhaba. Barış (Karakullukçu)'ın blog'undan link komşum olman sayesinde buldum seni.
Yıllar sonra haber aldığıma sevinmişken, geçen yıl babanı kaybettiğini öğrenip üzüldüm. Sonra aşağıda Ada ve Defne'yi gördüm sevindim. Hayat ne tuhaf, bütün bunlar birkaç dakika içinde oldu. Başın sağolsun, tebrikler ve tekrar merhaba.
03 Ocak, 2006 20:45
Merhaba,
Fen Lisesi grubuna atilan mailden haberim oldu blogunuzdan. Okudugum ilk Turkce blog. Yorgunlugun ve bir degisiklik arayisinin icinde, yarina yetismesi gereken isler arasindan oylesine bir bakayim demistim. Cevremizdeki olup bitenlere,olup gidenlere takildi kafam da,yazamadan edemedim. Ben de ilk defa bu aralar gercekten hissettim,farkettim. Cevremdeki genc arkadaslarin evlenmeye, buyuklerin ise bir bir gocup gitmeye basladiklarini. Demek bu yasta boyle hissediliyormus,zaman gecmiste yillanmisiz diye dusundum. Henuz daha 24 yasimda olmama ragmen. Ilk defa bu aralar farkediyorum,hayatin tamamen bir dongu oldugunu,birseyler baslarken birseylerin bittigini,birseyler dogup gelirken birseylerin olup gittigini. Ve bu dongunun icinde kendimin ne kadar onemsiz oldugunu,ruzgarda savrulan bir yaprak parcasi belki de,butun diger yapraklar gibi. Ve ilk defa dusundum,kendimin ne zaman olecegini? Bu yasta herkes boyle mi hissediyor acaba? Bu vesileyle bir merhaba demis oldum size,kusura bakmayin sizle alakasi olmayan herhangi birinin bile bir seyler yazmasina musade edeceginizi dusundugum icin kapinizi caldim. Benim de en buyuk dilegim,herkesin saglikli,mutlu olmasi,herkesin,her seyin daha iyiye gitmesi...
Hoscakalin, Ovgu Ozturk '99
07 Ocak, 2006 13:56
selam Sinan,
uzun zaman oldu, artik kendimi sana nasil hatirlatirim bilemiyorum. Ozellikle aradan bu kadar uzun zaman gecince! simdi toparlayip en kisa sekilde ozetlemem lazim. 1989-1990, yaz aylari..Seferihisar sanirim..ve ailece kiraladiginiz yazlik evin yan komsusu olan amcamlari ziyarete geldigimizde tanismistik..
Adim belki isi kolaylastirir..OYA
Babanin vefatina cok uzuldum, ne yazabilirim bilemiyorum. Ben o yazdan sonra bir daha oralara ugramadim , o yuzden sanirim Ankara da oldugun yillardan da habersizdim. Ben 1999 yilindan beri Amerikada'yim, okul, evlilik, bebek tam kadro hayatim devam etmekte. Tesadufen buldugum bu koseye arada bir ugrarim ama yine de mesajlasmak istersen eger, email adresim oabasar@yahoo.com
evlenince ne yazikki adim Levent Kirca nin esi durumuna dusurdu beni, gulme.. Karayel kalmayi tercih ederdim dogrusu..
Hayatlarimiza bakarmisin? Bende Ankara dogumluyum, ama Ankara'dan her zaman baskasinin sehri gibi bahsederim, Bodrumlu olmanin getirisi bu sanirim. Ege'li olmak baska sey, Bodrum'lu olmak bambaska..
Annen, kiz kardesin nasillar? Kizkardesin artik genc bir bayan olmustur, gecen zamani dusunursek, zeynep i suan hayal dahi edemiyorum! Biz velettik ya, ben lise sona baslayacaktim o eylul..dusun iste.. ; )
Simdi 2,5 yasinda kizim var adi Renan, bir ara sana resimler gonderirim. Bu arada ayni paylasma ihtiyaci, ayni heyecana ozlem bende de var..Virginia eyaletinde Sterling sehrinde yasiyoruz. Artik burali oldugumuzu kabul etmek durumundayim. Ev alindi, islere alisildi, ufaklik burali olmak durumunda dogdugu sehir,vs..burasi. Babamlar hala Bodrumdalar, anladigim kadari ile 10 yila yakindirda Seferihisar ile alakalari yok amcamlarin, evleri satmislar..halam vefat etti 1999 bahari. Dediklerine katiliyorum simdi Bodruma her gidisimde vefatlar, yikimlar, bosanmalar, tasinmalar..aklina gelebilecek en ucuk kacik beklenmedik seylerle bogusup duruyorum. Sozde tatile, ozlemle gittigimiz memleketten her dondugumuzde bizi bir huzun aliyor kari koca..Ozellikle her ayrilista, bir daha gorebilecekmiyim onlari sorusu..
HIc bir yer uzak degil ama, goruyormusun..bak seni buldum hemde nerelerden kimin aklina gelirdi!
Sevgiyle sinan,
kendine cok iyi bak, cok guzel bir insandin, hep oyle kal olurmu!!!!!
Oya
05 Şubat, 2006 00:12
Yorum Gönder
<< Home