Sinan'ın olağan hikayeleri

Anneme grip olduk dedim, domuz gribi mi dedi

2009-11-07T14:55:00.002+02:00

Yani millette bir paranoya var. Kimin ne dediği kimin ne yaptığı belli değil. Aslında sanırım sadece bize özgü değil bu durum. Global bir paranoya yaşanıyor. Böyle bir hastalığın varlığı bile sorgulanıyor. Çelişkili yüzlerce açıklama yapılıyor. Bakan birşey diyor başbakan başka birşey diyor. Devlet bir yandan aşı alıyor bir yandan ben olmıcam isteyen olsun isteyen olmasın bana ne ben bu yükümlülüğün altına girmem ben aşıyı aldım isteyen olsun kardeşim diyor. Her kafadan bir ses çıkıyor. Korku var. Kimi grip olmaktan korkuyor kimi aşı olmaktan. Ben de ne düşüneceğimi bilmiyorum. Çocuklara aşı yaptıracak mıyız? Bilmiyorum. Karar veremiyorum. Neye göre nasıl karar vereceğimizi de bilmiyorum. Belirtiler çok genel. Aynı anda olmasalar da hepimize zaman zaman olan şeyler. Yok yarısında ateş olmazmış. Devamlı mış miş. WHO da dahil kimse ne yaptığını bilmiyor. Bu arada antibakteriyel sabun v.b., deterjan, antigribal ilaçlar, dezenfektanlar, kolonyalı mendiller, kolonya, pürel ve daha bir sürü ürünün satışları patladı, fiyatları yükseldi. Kapitalizm ne yapacağını şaşırdı insanların cebindeki parayı almak için yeni argüman sağlık mı? İnsanın aklına bu ve bunun gibi bir sürü soru geliyor.

District 9

2009-09-14T15:10:00.004+03:00

Böyle bir film uzun süredir izlemedim. 2 Ekimde geliyor. Sinemada izlemenizi öneririm. Ben bir kez de sinemada izlemek istiyorum. En son aklınızda kalan iyi bilim-kurgu filmi hangisi? Benim aklımda bile kalmamış, bana göre o kadar olmuş. İşte bu film o açlığı gideriyor. Harika bir öykü, harika oyunculuk (1 kişi çok ön planda, haliyle), harika bir tarz, anlatım tarzı. Farklı, çok farklı bir film. Diyaloglar daha iyi , daha derin olsa felsefe yoğunluğu bile olurdu filmin. Kesin izleyin.

Sel, afet, yağma : Nereye gidiyoruz?

2009-09-09T17:42:00.003+03:00

Selde ölenlere çok üzüldüm. Sebepsizce hayatlarını kaybettiler. Çocuklara daha fazla. Derelerin ıslah edilmemiş olması, inşaatların sefil yapılması ve daha bir sürü sorun var ama doğa bu, dünyanı her yerinde oluyor. Ama allah aşkına yukarıdaki görüntü nerede var? Bu insanlar bu kadar mı muhtaç? Sanmıyorum. Açgözlü, sefil, adi yaratıklar bunlar. İnsan müsveddeleri. Nedir yani selden artıklar yağmalayınca mı kurtulacaklar? Ya valiye ne demeli "Yağma yapılmıyor, nereden çıkarıyorsunuz?" diyor. E bu ne? Sen sorunu reddedersen nasıl çözeceksin? Nereye gidiyoruz bilmiyorum, ümitli değilim, bir şok, bir çabuk evrim, bir uyanış, bir yıklılış ve yeniden yapılanma lazım bize. Kısacası devrim lazım.

İşler yoğun, haydi hayırlısı

2009-08-26T14:03:00.001+03:00

İşler yoğun tabi sezon geliyor, benim de stres katsayım yine tavana çıktı. Kendimi kötü hissediyorum. Akşamları anlatılanları anlamakta zorluk çekiyorum. Kafam çok dolu. Bayrama kadar böyle gider sanırım. Orta şiddette bir depresyondayım sanırım. Sezon açıldı, hadi bakalım...

Bir hafta yokuz

2009-08-11T10:44:00.000+03:00

Burdayız ama yokuz çünkü bayi toplantımız var ve insanlıktan çıkmak üzereyiz. 14-15-16 Ağustos'ta tam çıkıcaz insanlıktan. O tarihten sonra tekrar hayata dönmeyi umuyorum. Hadi...

İlk kupa geldi 6 hafta önce ilan ederiz

2009-08-03T15:24:00.002+03:00

Daum geri döndüğünde endişelerim vardı. Yalan yok. Bu kadar transfer yapılıp alternatifli bir kadro olunca Daum da kendini göstermeye başladı. İşin sırrı kesinlikle kadroda. Deivid sakatlanınca geçen sene krize girdik bu yıl 3-4 sakatlığı kaldıracak kadro var Fener'de. Honved maçı ve ardından gelen süper kupa artık beni iyice rahatlattı. Puroları havalara üfleyerek maç izleriz. 6 hafta önce ilan ederiz. Derbileri net alırız. Anadoluda aptalca puan kaybetmezsek 6 hafta değil daha bile fazlası gelir. Aziz Yıldırım 3 sene üst üste şampiyonluk dedi ve Dauma da söz verdirtti, sözleşmesine de özel madde + prim koydurmuş. Avrupa ligi maalesef arka planda. Şimdilik tek rahatsızlığım bu. O kadar da olur mu desem? O zaman Aziz Yıldırım kesin haklı çıkar işte. Adamın farklılığı burada: Bizim beynimizden geçenler onunkinden de geçiyor. Fanatik bir taraftar ve 6S'den en az benim kadar iğreniyor.

Bozcaada - Cunda - İyi tatil burda!

2009-07-31T11:38:00.004+03:00

İşte buralardaydık son 9 gün. Cundadan başladık, Kazdağları, Hasanboğuldu, Assos, İda(Ayazma), Bozcaada, Assos, Cunda gibi bir rota yaptık. Kızlar Bozcaadadan ayrılırken biraz ağlamaklı oldu. Kalsaydık burada dediler. Hasanboğldu ve İda'nın doğa güzelliğini öküz mangalcıların nasıl örttüğünü ve tehdit ettiğini gördük. Assos'ta harika bir otel bulduk. İsteyen sorabilir, kışın bile gidilebilir bir otel. Bağ evinde kaldık adada. Cundada tekneyle çıktık. Orda da 1000 kişilik teknelerle çıkan foklara şahit olduk. Çok güzel, hatırlanacak, kızların da bence unutamayacağı bir tatil oldu. Döndük. Herkes iyi. Defne giderken hastaydı, İlke orada hastalandı ben de dönüşte. Ama şimdi herşey yolunda...

Bütçede açık, borcu borçla ödemeye devam

2009-07-16T17:59:00.002+03:00

Kriz sürecinde artan kamu harcamaları bütçe dengesini bozmuş. Bu yüzden 23 milyar TL açık vermişiz. Aynen aktarıyorum: "Merkezi yönetim bütçesi 2008 yılının ilk 6 ayında 1 milyar 917 milyon lira olan fazla verirken, bu yılın aynı döneminde, 23 milyar 205 milyon lira açık verdi. Ayrıca 2009 Ocak-Haziran aylarında faiz giderleri, geçen yılın aynı dönemine göre yüzde 31,4 oranında arttı."
Bu ne ya? İnsanı isyan ettirecekler. Para nerde? Hangi hizmeti aldık? Çok mu yatırım yaptık? Hadi paraları yediler, bir sürü kadro şişti, personele para harcandı v.b. Faiz gideri nasıl yüzde 30 artıyor faizler düşerken? Çünkü daha çok borçlanıyoruz. Faizler yüzde 23lerden yüzde 15lere geldi. Buna rağmen %30 artış şu demektir: Geçen yıla göre borcumuz en az %50 artmıştır. Karşılığında ne olmuştur? Bilen yok. İşin kötüsü soran da yok. Pek umursayan da yok. Benim de en fazla yaptığım 2 satır yazmak. Başka ülkede olsa insanlar sokaklardaydı, verdikleri verginin hesabını sorarlardı. Bizde vergiyi haraç diye verme, teba olma bilinci hala geçerli. İşte bu yüzden demişler zaten: Bu kavga halkın kavgası, halkı uyandır!

Denizin dibi, balığın tadı

2009-07-13T15:43:00.003+03:00

Yine bir Bodrum Datça seferinden döndük. Hayıtbükü mevkiinden kopamadık. Denize, balığa doyamadık. Hemen yine ne zaman gideriz planları yaparken bulduk kendimizi. Gelen, bize katılan dostlara teşekkürker. Özellikle Çağın'ın klasik şovlarını hem Karaincir'de hem de Datça'da tekrarlaması geceleri renklendirdi. Kızlar süperdi. Arada bir huysuzluk olsa da çok tatlılardı. Defne kumla oynama malzemelerinin diğer çocuklar tarafından alınmasına çok huysuzlandı. Adayı arı soktu ve çok az ağlamayla olay atlatıldı. Kilolar alındı, zihnen dinlenildi, bedenen yorgunluklar 1-2 gün daha sürer. Datça Bodrum feribotuna denize bakarken şunu düşündüm: Dünyanın en bakir yeri deniz. Kaynaklar tükendikçe denizlerin dibi daha çok taranacak. Petrol, maden, gıda ve ilaç sanayileri için özellikle. Hatta ileride denizdeki alanların bile satılacağını düşünüyorum. Bunu kızların göreceği kadar yakın bir gelecekte bekleyebiliriz. Sonrası malum: Deniz bitti!

Bodrum'a gidiyoruz

2009-07-02T14:02:00.003+03:00

4-12 Temmuz arası Bodrum Karaincir ve fotoğrafını gördüğünüz Aspat sularındayız. Kızlar çok heyecanlı. Hem evi hem denizi çok seviyorlar, çok eğleniyor, iyi vakit geçiriyorlar. Bizim için de iyi oluyor. Bu yıl, 9 Temmuzda Buli ve kıymetli eşi Suna, 10 Temmuzda da Korhan, Rıfat ve Çağın ile sürpriz başka dostların da aramıza katılmasını umuyoruz. Daha da erken gelen olursa bekleriz. 11-12 Temmuzda Datça büklerindeyiz. Muhtemelen Hayıtbükünde yemek / kahvaltıspor, Ovabükte kalmaspor, Palamutbükünde de denizspor yapıp bir de eski Datça'yı harmanlayıp bir klasik daha yaparız. Hadi bakalım, iyi tatiller...

Yine Karina'ya gittik

2009-07-01T15:06:00.002+03:00

100.yıl şampiyonluk kadrosuyla Karinadaydık haftasonu. Gelen ve 2 günümüzü süper geçirmemizi sağlayan dostlara teşekkürler. Harika balıklar yedik, kafalar çakır, gece pansiyonda uyku, sabah deniz kenarında kahvaltı, motorla bakir koyda deniz, saçma sapan kaya üstüne çıkmalar, tekneyi mağara girişine bağlayıp gölge ararken -yine- içmeler... Ama en güzeli muhabbet... Hakan kardeşim yine hizmette sınır yok sistemi. İyi hizmet, samimi sohbet... Tadı damağımda kaldı. Şimdi fotoğraflara bakıp ah ulan yine mi gitsek dedim. Herkese tavsiye ederim... karinabalik.com Hakan cep 0.532.7442134

Bence ölmedi

2009-06-27T10:20:00.002+03:00

Kalbimizde değil ama biryerlerde yaşıyor. Bakın şimdi, durumu düşünün. Bir sürü borcunuz var, popülariteniz bitmiş, albüm satamıyorsunuz, klipleriniz ekranlarda dönmüyor, şarkılarınız radyolarda çalınmıyor, konser turnesi açıklamış organizatör şirketten avans almışsınız fakat konserlere çıkacak mecaliniz yok. Birden ölüyorsunuz ve bütün sorunlarınız çözülüyor, bunların hepsi tersine dönüyor. Üstüne üstlük bir de kendi cenazenizi izlemek gibi benim de hayal ettiğim bir kazancınız var. Nasıl? Olmaz mı? Yandaki fotoğraftaki gibi bir adam ancak bunu yapabilirdi. Neden öldüğü, nasıl öldüğü belli değil. Fotoğraf var bir tane, ne zaman nasıl çekildiği belli değil. Neyse komplo teorileri bol bende. Yıllar sonra Michael Jackson ben ölmedim, yaşıyorum, durum buydu, yapmak zorundaydım derse şaşırmam. Kanuni olarak cezası var mı? Olmayabilir.

Şıracının şahidi bozacı

2009-06-26T11:43:00.002+03:00

Belge gerçek mi değil mi? Herkes buna kilitlenmiş. Askeri savcılık da gerekçelerini sıraladı belgeyi gerçek bulmadığını, kovuşturmaya yer olmadığını söyledi topu sivillere attı. Zaten top niye sendeydi? Suçu işlediği iddia edilen de asker, yargılayan da asker. TSK'nın başı diyor ki bu bize anayasayla verilmiş haktır. 3 tane darbe yaptıklarında da bu bize anayasayla verilmiş görevdir diyorlardı. Al bak ne oldu? Türkiye nereye geldi. Solculardan kurtulacağız diye bunları TSK pompalamadı mı zamanında? Şıracının şahidi bozacı. Az önce radyoda konuşmasını canlı dinledim, masaya yumruğunu vurdu resmen. Bu karara saygı duymazlık edemezsiniz diyor. Sen kimsin? Benim düşüncelerime sen mi karar vereceksin? Bir sürü insan, arkadaşlarımızın bazıları bile, bunları destekliyor, irticanın önünde bir tek asker var diyor. Neyse yazıcam şimdi bir sürü şeyi başım belaya girecek zaten adımız çıkmış. Türkiyenin acilen askerler tarafından yapılmış bu anayasayı çöpe atıp, sivil, anti militarist bir anayasa yapması lazım. Tayyip bile yapsa bundan iyidir. Ciddiyim.

Saçım dökülüyor

2009-06-25T15:03:00.002+03:00

Yaşlanıyorum demek ki. Bunu daha önce de çeşitli şekillerde anlamıştım ama geçen hafta berber tıraş sonrası klasik hamlelerinden birini yapıp aynayla arka plan görüntüsü verince dur dedim. Abi ne var dedi. Dur bakayım dedim saçım dökülüyor benim. Yok abi senin iki tane döner var kafada o yüzden sana öyle görünüyor falan dedi yalan tabi. Resmen saçım dökülüyor. Geçen gün bir saç yeniden yapılandırma kiti aldım, bugün de kullanmaya başladım. İşe yarar mı bilmiyorum, denemedim demem en azından. 35 yaşını bitirmek üzere, babası- dedesi zerre kadar saç dökülmesi yaşamamış biri için biraz düşündürücü tabi. Neden benim saçım dökülüyor? Yeme içme, iş yapma ve diğer bazı rutinlerimi gözden geçirmeliyim. Sağlam bir uyarı oldu aslında. Sadece saç yapılandırma malzemelerini deneyerek bundan sıyrılmaya mı çalışıyorum acaba?

Geri döndüm

2009-06-25T14:56:00.003+03:00

Uzun zamandır yazmıyordum. İçimden gelmiyordu. Bir sürü sebep de sıralanabilir ama en basitini ve gerçeğini söylüyorum: Canım yazmak istemiyordu. Ne oldu da şimdi yazmak istiyorum? Onu da bilmiyorum. Ama yazmış olmayı istediğim çok şey oldu, belki 2007'de bıraktığım yere döner, o zamandan bugüne eskiyi de yazarım. Bundan sonra başımdan geçenleri, düşüncelerimi, isteklerimi, sorunlarımı, birçok şeyi buraya yazıp belki rahatlarım, iyi gelir diye düşünüyorum. Bakalım...

Ada ve Defne ya da Ayşe ve Fatma ya da Kedi ve Kız

2007-03-10T14:36:00.000+02:00

Artık iyice büyüdüler. Büyümeleri de sürecek gibi görünüyor :) Ada 100 cm., 18 kilo; Defne 98 cm. 14 kilo. Güzelliklerine bakarsanız ileride çok can yakacak gibi duruyorlar, en çok da benimkini. Son numaraları sürekli "role playing" durumundayız. Ada en fazla kedi oluyor, Defne de Kız olup kedisini gezdiriyor. Ada'nın rollerini sayayım: Prenses, Ayşe, Kedi, İlke, Anne, Bebek, Fiona, Pamuk Prenses v.s. Defne'nin rolleri: Prens, Fatma, Kız, Sinan, Anne/ Baba, Bebek, Şrek!!!, Küçük Denizkızı (ariel) v.s. Değişmeyen birşey var: Rolleri Ada dağıtıyor. Ha bu arada İlke, ben ve bakıcılar da envayi çeşit rol kapıyoruz Ada'dan. Şrekteki Eşek rolünü bana yakıştırdı kendileri. Çene çok mudur nedir? Suluboya, kuruboya, pastel boya, İlkenin getirdiği değişik formatlarda boya yapıyorlar. Makas kullanmayı öğrendiler. Konuşmaları çok daha düzgün artık. Kafaları da ileriye hamle yapıyor sürekli. Geçen gün bir köprünün altından arabayla geçerken Defne İlkeye şöyle demiş:"Anne insanlar yukarıdan geçerken nasıl oluyor da düşmüyorlar?" İlke'nin cevabı: "Parmaklıklar var, onları koruyor, düşmüyorlar" Defne: "Nasıl yani parmaklık? Korkuluk gibi birşey mi yani?" Duyunca OHA dedim, İlke de arabayı kullanırken kopmuş zaten. Bunun gibi değişik bombalar patlatıyorlar. Daha çok Defne. Özellikle gündüzlü bakıcıdan çok memnunuz. Çocuk Gelişimi mezunu, bakıcıdan çok dadı hatta biraz da öğretmen gibi. Balık almış çocuklara (eşi petshopçu). Şimdi de kuş olayına girsek mi diye düşünüyoruz. Söz verdik artık gireceğiz, ne düşünüyorsak. İşte böyle...

Vatan haini kimdir?

2007-03-07T10:54:00.000+02:00

Blog işini bırakmayı düşündüm, dayanamadım. 1 Martta seçmen listeleri askıdan kaldırıldı. Fırsatı kaçıranlar için ikinci bir şans verilecek mi bilmiyorum, ama şunu biliyorum: bu yıl katılım tam da bu 1 Mart meselesinden dolayı çok az olacak. Tayyip geçen gün bir konuşmasında katılımın %50-60 arasında olacağını beklediklerini ağzından kaçırmış. Neden acaba? Seçimin tarihi tam olarak belli değilken, kimse seçim havasına girmemişken, yıllarca erken seçimle yaşamış bir ülkede, yıllarca en fazla 2 ay öncesine kadar bu iş ve işlemler yaptırılabilmişken 1 Mart tarihini yayınlayan, dayatan, uygulayan VATAN HAİNİDİR. Buna doğru düzgün muhalefet yapamayan, hala sığ politika denizlerinde yüzen, hala yok cumhurbaşkanlığı seçimi yok 301 dursun diye konuşan ama bu işi atlayan da VATAN HAİNİDİR. Biri bilerek, biri salaklığından, egosundan. İzmir örgütü atlamadı, bir sürü yere afiş asıldı, hakkını koru falan diye ama ülke çapında, daha örgütlü, daha akılcı, daha katılımcı bir propaganda yapılabilirdi. Ben bile son dakikada çözdüm işi. Medya sakladı zaten. Girin ysk.gov.tr 'ye nerede oy vereceğinizi görün. O ekranda şöyle diyor: "Bu bölgede tanımlı seçim bulunmadığından, sandık falan fila ..." yani ne: Seçim ne zaman belli değil ama biz işte adamı böyle katakulliye getiririz, el altından kendi adamlarımızın kayıtlarınızı güncelleriz, siz salakların da oy hakkınızı böyle alırız elinizden. Budur. Kime oy vereceğiz? Çok derin bir konu, ilerleyen zamanlarda gireceğim...

Apocalypto

2007-02-16T15:45:00.000+02:00

İnanılmaz bir film. Passion of Christ'tan sonra Mel Gibson'dan ciddi derecede nefret etmiştim. Hatta İlke Romalı askerlerin o devirde Latince değil Yunanca konuştuğunu söylediğinde de adamın aptal olduğunu düşünmüştüm. Ölçüsüz kan ve şiddet görmek de hoş değildi. Bu filmde de kan var şiddet var, ama ötekindeki gibi ölçüsüz değil. Öykü çok etkileyici, sonu sürpriz ve başarılı. Ama daha ötesi Maya/Aztek (tam emin değilim) hakkında amanda ne kadar muhteşemlerdi, şöyle altın şehirleri vardı, böyle acaba uzaylılarla mı iletişim halindeydiler gibi salak geyiklerle hiç uğraşmadan, insan, insanlıkdışı, vahşi yönlerini göstermesi takdire şayan. Oyuncu seçimcisinin ellerinden, kostüm/makyaj/saç tasarımcılarının ayaklarından öperim ayrıca. Dikkat spoiler: O kadar çabuk güneş tutulması olmaz, güneş tutulmasından sonra da yanlış bilmiyorsam dolunay olmaz, yeniay olur. Koşma vurma oyununda ilk ölen adam, daha önce de ölmüştü bence, kurban edilmişti. Oralara bakmak lazım bir kez daha. Çekmesi zor, oynaması zor, seyretmesi de zor ama mutlaka seyredin. Kaçırmayın...

Yazdan kalma bir günden

2007-02-08T17:42:00.000+02:00

İnsanoğlu böyle işte. Kışın yazı, yazın kışı özleriz. Kızların yazdan kalma yayınlanmamış bir fotoğrafını bulayım, içimizi ısıtayım dedim. İkisi de iyi. 3 yaşını bitirmeye doğru gidiyorlar. Gece yatılı kalan bayan "iş ağır", "gündüz çok çalışıyorum, gece çocuklar uyanırsa kalkmam" diye afra tafra edip ayrılmak istediğini iletti. Yeter artık çok sıkıldım. Kızlar melek ya bir de yaramaz olsalar ne yapacaktı? Taviz de vermek istemiyoruz. Kafana ediyorlar sonra. Pazar günü sirke gittik. Adı farklıydı ama geçen sene gittiğimizle aynıymış meğer. Kaplanlar yerine aslanlar vardı! Çocuklara iyi geldi, aktivite günü oldu. Defne herşeye "neden, neden" diye soruyor, herşeyin sebebini, gerekçesini öğrenmeye çalışıyor. Üst üste 20 kez neden diye sorup sıkılmıyor. Ada sürekli hayvan oluyor, bir akşam eve geliyoruz kedi olmuş, bir akşam köpek. Dört ayak üstünde saatlerce yürüyüp havladı dün akşam. Ada naapıyorsun? deyince de "ben Ada değilim" diye beni azarladı. Defne de kızdı. "O Ada değil, Fıstık" dedi. (İlkelerin köpeği) Hergün ayrı macera, tiyatro. Böyle işte yuvarlanıp gidiyoruz...

Ankara, İstanbul...

2007-01-30T11:27:00.000+02:00

Yarın Ankara'da, sonraki 3 gün ise İstanbul'da olacağım. Ankara'yı çok özledim. İlke'yle birlikte gitmek isterdim ama başka zaman. Kar kış varmış. Zamanında kardan nefret ederdim. Şimdi düşünmek hoşuma gitti... Dönünce İzmir hikayelerine devam etmeyi, kızların son numaralarını yazmayı ve fotoğraflarını yayınlamayı, yine İzmir'in trafik derdine çare olacak önerilerimi sıralamayı umuyorum. Bunları yapmadan önce neler oldu neler bitti kısaca özetleyeyeim.
- Sınav çok başarılı geçti. Tertemiz harika bir organizasyon oldu.
- Bunun ve başka çalışmaların etkisiyle 2007'ye bomba satışlarla başladık, devamı da var...
- Bakıcılar kızlara eve, biz de onlara alışıyoruz...
- İlkenin gözünde enfeksiyon oluştu. 4 gündür onunla uğraşıyor. Geçti gibi ama çok canı yandı. Lenslere veda edip ya laser ya da gözlük. Zor karar...

Ruh halimin güvercin tedirginliği

2007-01-22T10:48:00.000+02:00

Duruşmaların gidişatından dahi habersizdim. Hiç ilgilenmiyordum. Urfa’dan avukat arkadaşlar gıyabımda yürütüyorlardı celseleri. Şişli Savcısı’na gidip ifade verdiğimde de hayli umursamazdım. Sonuçta yazdığıma ve niyetime güveniyordum. Savcı, yazımın sadece birbaşına hiç bir şey anlaşılmayan o cümlesini değil, yazının bütününü değerlendirdiğinde, benim “Türklüğü aşağılamak” gibi bir niyetimin bulunmadığını kolaylıkla anlayacaktı ve bu komedi de bitecekti.Soruşturma sonunda bir dava açılmayacağına kesin gözüyle bakıyordum.Kendimden emindimAma hayret işte! Dava açılmıştı.Yine de iyimserliğimi kaybetmedim.O kadar ki, telefonla canlı olarak bağlandığım bir televizyon programında, beni suçlayan avukat Kerinçsiz’e “Çok heveslenmemesini, bu davadan herhangi bir ceza yemeyeceğimi, eğer ceza alırsam bu ülkeyi terk edeceğimi” dahi dile getirdim. Kendimden emindim, gerçekten yazımda Türklüğü aşağılamak gibi bir niyetim ve kastım -hiç ama hiç- yoktu. Dizi yazılarımın tamamını okuyanlar bunu çok net olarak anlayacaklardı.Nitekim işte, bilirkişi olarak tayin edilen İstanbul Üniversitesi öğretim üyelerinden oluşan üç kişilik heyetin mahkemeye sunmuş olduğu rapor da bunun böyle olduğunu gösteriyordu. Endişelenmem için bir sebep yoktu, davanın şu ya da bu aşamasında muhakkak yanlıştan dönülecekti.“Ya sabır” çeke çeke...Ama dönülmedi. Savcı, bilirkişi raporuna rağmen cezalandırılmamı istedi.Ardından da hakim altı ay mahkumiyetime karar verdi.Mahkumiyet haberini ilk duyduğumda, kendimi, dava süresi boyunca beslediğim ümitlerimin acı tazyiki altında buldum. Şaşkındım... Kırgınlığım ve isyanım had safhadaydı. “Bak şu karar bir çıksın, bir beraat edeyim, siz o zaman bu konuştuklarınıza, yazdıklarınıza nasıl pişman olacaksınız” diye dayanmıştım günlerce, aylarca.Davanın her celsesinde “Türkün kanı zehirlidir” dediğim dile getiriliyordu gazete haberlerinde, köşe yazılarında, televizyon programlarında. Her seferinde “Türk düşmanı” olarak biraz daha meşhur ediliyordum.Adliye koridorlarında üzerime saldırıyordu faşistler, ırkçı küfürlerle.Pankartlarla hakaretler yağdırıyorlardı. Yüzlerceyi bulan ve aylardır yağan telefon, email, mektup tehditleri her seferinde biraz daha artıyordu.Tüm bunlara “Ya sabır” çekip, beraat kararını bekleyerek dayanıyordum.Karar açıklandığında nasıl olsa gerçek ortaya çıkacak ve bu insanlar yaptıklarından utanacaklardı. Tek silahım samimiyetimAma işte karar çıkmıştı ve tüm ümitlerim yıkılmıştı. Gayrı, bir insanın olabileceği en sıkıntılı konumdaydım.Hakim “Türk Milleti” adına karar vermişti ve benim “Türklüğü aşağıladığımı” hukuken tescillemişti.Her şeye dayanabilirdim ama buna dayanmam mümkün değildi.Benim anlayışımla, bir insanın birlikte yaşadığı insanları etnik ya da dinsel herhangi bir farklılığı nedeniyle aşağılaması ırkçılıktı ve bunun bağışlanır bir yanı olamazdı.İşte bu ruh haliyle, kapımda hazır bekleyen ve “Daha önce dile getirdiğim gibi ülkeyi terk edip etmeyeceğim”i teyit etmek isteyen basın ve medyadan arkadaşlara şu açıklamada bulundum:“Avukatlarıma danışacağım. Yargıtay’da temyize başvuracağım ve gerekirse Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’ne de gideceğim. Bu süreçlerden herhangi birinden aklanamazsam ülkemi terk edeceğim. Çünkü böylesi bir suçla mahkum olmuş birinin benim kanaatimce aşağıladığı diğer yurttaşlarla birlikte yaşama hakkı yoktur.”Bu sözleri dile getirirken yine her zamanki gibi duygusaldım. Tek silahım samimiyetimdi.Kara mizahAma gelin görün ki beni Türkiye insanının gözünde yalnızlaştırmaya ve açık hedef haline getirmeye çalışan derin güç, bu açıklamama da bir kulp buldu ve bu kez de yargıyı etkilemeye çalışmaktan hakkımda dava açtı. Üstelik bu açıklamayı tüm basın ve medya vermişti ama onların gözüne batan ille de AGOS’takiydi. AGOS sorumluları ve ben, bu kez de yargıyı etkilemekten yargılanır olduk. “Kara mizah” dedikleri bu olsa gerek. Ben sanığım, bir sanıktan daha fazla kimin yargıyı etkileme hakkı olabilir ki?Ama bakın şu komikliğe ki sanık bu kez de yargıyı etkilemeye çalışmaktan yargılanıyor.“Türk Devleti adına”İtiraf etmeliyim ki Türkiye’deki “Adalet sistemi”ne ve “Hukuk” kavramına olan güvenimi fazlasıyla yitirmiş durumdaydım.Nasıl yitirmeyeyim? Bu savcılar, bu hakimler üniversite okumuş, hukuk fakültelerini bitirmiş insanlar değiller mi? Okuduklarını anlayacak kapasitede olmaları gerekmiyor mu?Ama gelin görün ki, bu ülkenin Yargı’sı bir çok devlet adamının ve siyasetçinin de dile getirmekten çekinmediği gibi bağımsız değil.Yargı yurttaşın haklarını değil, Devlet’i koruyor.Yargı yurttaşın yanında değil, Devlet’in güdümünde.Nitekim şundan bütünüyle emindim ki, hakkımda verilen kararda da her ne kadar “Türk Milleti adına” deniyor olsa da, şu çok açık ki “Türk Milleti adına” değil, “Türk Devleti adına” verilmiş bir karardı bu. Dolayısıyla, avukatlarım Yargıtay’a başvuracaklardı, ama bana haddimi bildirmeye karar vermiş derin güçlerin orada da etkili olmayacaklarının garantisi neydi?Hem sonra zaten, Yargıtay’dan hep doğru kararlar mı çıkıyordu?Azınlık Vakıfları’nın mülklerini elllerinden alan haksız kararlara aynı Yargıtay imza atmamış mıydı?Başsavcının çabasına rağmenNitekim işte başvuruda bulunduk da ne oldu?Yargıtay Başsavcısı tıpkı bilirkişi raporunda olduğu gibi suç unsuru bulunmadığını belirtti ve beraatimi istedi ama Yargıtay yine de beni suçlu buldu.Ben yazdığımdan ne kadar eminsem Yargıtay Başsavcısı da o kadar okuyup anladığından emindi ki, karara da itiraz etti ve davayı Genel Kurul’a taşıdı. Ama, ne diyeyim ki, bana haddimi bildirmeye soyunmuş olan ve muhtemelen de davamın her kademesinde bilemeyeceğim yöntemlerle varlığını hissettiren o büyük güç, işte yine perde arkasındaydı. Nitekim Genel Kurul’da da oy çokluğuyla benim Türklüğü aşağıladığım ilan edildi.Güvercin gibiŞu çok açık ki, beni yalnızlaştırmak, zayıf ve savunmasız kılmak için çaba gösterenler, kendilerince muradlarına erdiler. Daha şimdiden, topluma akıttıkları kirli ve yanlış bilginin tesiriyle Hrant Dink’i artık “Türklüğü aşağılayan” biri olarak gören ve sayısı hiç de az olmayan önemli bir kesim oluşturdular. Bilgisayarımın güncesi ve hafızası bu kesimdeki yurttaşlar tarafından gönderilen öfke ve tehdit dolu satırlarla yüklü.(Bu mektuplardan birinin Bursa’dan postalandığını ve yakın tehlike arzetmesi açısından da hayli kaygı verici bulduğumu ve tehdit mektubunu Şişli Savcılığı’na teslim etmeme rağmen bugüne değin herhangi bir sonuç alamadığımı yeri gelmişken not düşeyim.)Bu tehditler ne kadar gerçek, ne kadar gerçek dışı? Doğrusu bunu bilmem elbette mümkün değil. Benim için asıl tehdit ve asıl dayanılmaz olan, kendi kendime yaşadığım psikolojik işkence.“Bu insanlar şimdi benim hakkımda ne düşünüyor?” sorusu asıl beynimi kemiren.Ne yazık ki artık eskisinden daha fazla tanınıyorum ve insanların “A bak, bu o Ermeni değil mi?” diye bakış fırlattığını daha fazla hissediyorum. Ve refleks olarak da başlıyorum kendi kendime işkenceye.Bu işkencenin bir yanı merak, bir yanı tedirginlik.Bir yanı dikkat, bir yanı ürkeklik. Tıpkı bir güvercin gibiyim...Onun kadar sağıma soluma, önüme arkama göz takmış durumdayım.Başım onunki kadar hareketli... Ve anında dönecek denli de süratli.İşte size bedelNe diyordu Dışişleri Bakanı Abdullah Gül? Ne diyordu Adalet Bakanı Cemil Çiçek?“Canım, 301’in bu kadar da abartılacak bir yanı yok. Mahkum olmuş hapse girmiş biri var mı?” Sanki bedel ödemek sadece hapse girmekmiş gibi...İşte size bedel... İşte size bedel...İnsanı güvercin ürkekliğine hapsetmenin nasıl bir bedel olduğunu bilir misiniz siz ey Bakanlar..? Bilir misiniz..?Siz, hiç mi güvercin izlemezsiniz?“Ölüm-Kalım” dedikleriKolay bir süreç değil yaşadıklarım... Ve ailece yaşadıklarımız.Ciddi ciddi, ülkeyi terk edip uzaklaşmayı düşündüğüm anlar dahi oldu.Özellikle de tehditler yakınlarıma bulaştığında...O noktada hep çaresiz kaldım.“Ölüm-Kalım” dedikleri bu olsa gerek. Kendi irademin direnişçisi olabilirdim ama herhangi bir yakınımın yaşamını tehlike altına atmaya hakkım yoktu. Kendi kahramanım olabilirdim, ama bırakın yakınımı, herhangi bir başkasını tehlikeye atarak, yiğitlik yapmak hakkına sahip olamazdım.İşte böylesi çaresiz zamanlarımda, ailemi, çocuklarımı toplayıp, onlara sığındım ve en büyük desteği de onlardan aldım. Bana güveniyorlardı. Ben nerede olursam onlar da orada olacaktı.“Gidelim” dersem geleceklerdi, “Kalalım” dersem kalacaklardı.Kalmak ve direnmekİyi de, gidersek nereye gidecektik?Ermenistan’a mı? Peki, benim gibi haksızlıklara dayanamayan biri oradaki haksızlıklara ne kadar katlanacaktı? Orada başım daha büyük belalara girmeyecek miydi? Avrupa ülkelerine gidip yaşamak ise hiç harcım değildi.Şunun şurasında üç gün Batı’ya gitsem, dördüncü gün “Artık bitse de dönsem” diye sıkıntıdan kıvranan ve ülkesini özleyen biriyim, oralarda ne yapardım?Rahat bana batardı!“Kaynayan cehennemler”i bırakıp, “Hazır cennetler”e kaçmak herşeyden önce benim yapıma uygun değildi.Biz yaşadığı cehennemi cennete çevirmeye talip insanlardandık.Türkiye’de kalıp yaşamak, hem bizim gerçek arzumuz, hem de Türkiye’de demokrasi mücadelesi veren, bize destek çıkan, binlerce tanıdık tanımadık dostumuza olan saygımızın gereğiydi.Kalacaktık ve direnecektik.Bir gün gitmek mecburiyetinde kalırsak ama... Tıpkı 1915’teki gibi çıkacaktık yola... Atalarımız gibi... Nereye gideceğimizi bilmeden... Yürüyerek yürüdükleri yollardan... Duyarak çileyi, yaşayarak ızdırabı... Öylesi bir serzenişle işte, terk edecektik yurdumuzu. Ve gidecektik yüreğimizin değil, ama ayaklarımızın götürdüğü yere... Her neresiyse.Ürkek ve özgürDilerim böylesi bir terk edişi hiç ama hiç yaşamak mecburiyetinde kalmayız. Yaşamamak için fazlasıyla umudumuz, fazlasıyla da nedenimiz var zaten.Şimdi artık Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’ne başvuruyorum.Bu dava kaç yıl sürer, bilemem.Bildiğim ve beni bir miktar rahatlatan gerçek şu ki, hiç olmazsa dava bitene kadar Türkiye’de yaşamaya devam edeceğim.Mahkemeden lehime bir karar çıkarsa kuşkusuz çok daha sevineceğim ve bu da demektir ki artık ülkemi hiç terk etmek zorunda kalmayacağım.Muhtemelen 2007 benim açımdan daha da zor bir yıl olacak.Yargılanmalar sürecek, yeniler başlayacak. Kimbilir daha ne gibi haksızlıklarla karşı karşıya kalacağım?Ama tüm bunlar olurken şu gerçeği de tek güvencem sayacağım.Evet kendimi bir güvercinin ruh tedirginliği içinde görebilirim, ama biliyorum ki bu ülkede insanlar güvercinlere dokunmaz.Güvercinler kentin ta içlerinde, insan kalabalıklarında dahi yaşamlarını sürdürürler.Evet biraz ürkekçe ama bir o kadar da özgürce.

2006'da Yılın Annesi !

2007-01-12T15:21:00.000+02:00

Bu fotoğraf da 12 Kasım 2006'da çekilmiş. Ekin ya da Çağın tarafından. Emin değilim. İkisine de teşekkürler. İlkecik biri kucağında, diğeri yanında kızlarla ilgilenirken ben ne yapıyorum bilmiyorum! Kızlara harika annelik yaptığı için hepinizin huzurunda İlkeye bir kez daha teşekkür ediyorum.
Gelelim son gelişmelere: İki kişi bulduk. Biri gündüzlü bakıcı, diğeri yatılı ev işleri. Gündüzlü tamam, gececi maalesef gibi. Emin de değiliz daha tam aslında. Biraz zaman vermek istiyoruz. Gündüzlü olan Çocuk Gelişimi mezunu oldukça memnunuz. Zamanla daha da iyi olacağını umuyoruz. İş güç süper yoğun hala. Ocak sonuna kadar bana pek rahat yok. Akşamları eve saplandık, güvenip bırakamıyoruz, o biraz stres yaptı.
Bu arada baba olan Tolga'ya, anne olan Aslı'ya tebrikler... Ofis açan Esma'ya bol şanslar... Asker yolu bekleyen Ekin'e sabır, Serdar'a acil tezkereler... Çağın'a yorum yapmıyım, anlasın... Nazif'le Meltem'e geçmiş olsun... Amma da gelişme var.
Suna'yla Bülent'e: Gelin kardeşim artık! Yok ille de orda kalcaksanız bi işe yarayın bak Bush dibinizde. Tamam mı Elmalılı Bülent!

2007 böyle başladı, böyle mi geçecek?

2007-01-05T15:58:00.000+02:00

Bakıcılar gitti, ayrıldılar. Neden mi? Uzun hikaye. Kısası: Terbiyesizlik yaptılar, kapıyı göstermeden kendilerini dışarı attılar. Neyse, hayırlısı oldu bence. Tatilde evde oturduk, yeni TV'nin nimetlerini test ettik. Çocuklar da hastalıktan tam çıkmamıştı v.s.v.s. 20 Ocak'a kadar iş güç yoğunluğu ve bakıcı meseleleri yüzünden çok fazla birlikte olamayabiliriz...
Herkese selamlar, sevgiler....

İki resim arasındaki bir sürü farkı bulun!

2006-12-25T10:16:00.000+02:00

İki çocuk, üstelik ikiz, bu kadar mı farklı olur. Attaki (katır aslında ama çaktırmayın) hallerine bakın allahaşkına. Defne uyumakla ağlamak arasında bir halde, Ada doğuştan binici, köylü kızı. Başka şeyler de var: Defne protein (et, tavuk, yumurta, balık, v.b.) hastası, Ada da karbonhidrat (pilav, hamur işi, tatlı, v.b.). Her türlü beğeni, istek, talep konularında ayrı fikirleri ve kararları var. Giyim, müzik, oyuncak, herşey. Doğal olarak sorun ama bir o kadar da güzel oluyor. Aynı evde kardeş kadar bile benzemeyen ikiz kardeşler, bu farklılıklarına rağmen çok iyi anlaşan iki arkadaş olarak büyüyorlar ve çok eğleniyorlar. Aşırı pembe bir tablo çizdim farkındayım: Daha bu sabah kapışık apartmanı inlettiler!!!

All the King's Men

2006-12-20T16:17:00.000+02:00

Sean Penn ve Jude Law karşılıklı döktürüyorlar ama asıl işi yönetmen yapmış. Tertemiz ve özel bir havası var filmin. Yeni ya da heyecan verici bir yanı yok, sadece "özel" geldi bana. Senaryodan, hikaye gerçekse de değilse de hikayeden, görüntü yönetmeninin işinden ama en çok muhteşem "cast" ve performanslardan hoşlandım. Anthony Hopkins de bir sahnede Jude Law'la diğerinde de Sean Penn'le döktürüyor. Gandolfini sürpriz, Kate Winslett gereksiz ama olsun. Sırıtmıyor en azından. Herkesin hoşuna gitmeyebilecek tarzda bir film. Beklentiniz büyük olmasın, DVD tercih edilmeli...

Burada ne yapıyorum, buraya ait değilim

2006-12-19T16:10:00.000+02:00

Gibi hissediyorum bazen. Siz hissetmiyor musunuz? Yaşadığım hayat, zaman, mekan, ev, iş herşey bazen bomboş geliyor. Çok hızlı akan bir nehirde sürükleniyormuşum gibi: ne mutlu ne mutsuzum. Bir şelaleden aşağı yuvarlanır gibi ama ne korku var ne de pişmanlık. Çok garip, bazen böyle gelip gidiyor. Sanki bir çok şey benim kontrolüm dışında gidiyor ben sadece senaryodaki rolümü ezbere oynuyorum. Çok da iyi biliyorum ne yapacağımı. Robot gibi. Bunalımda mıyım? Yok değilim. Daha çok boşluk hissi var. Yakında geçer. Biraz Radiohead Creep dinleyiverdim, iyi geldi. Peşine de U2 Numb alırım iki doz. Tamam olur işte...
Don't connect Protect
Don't expect Suggest
I feel numb
Don't struggle
Don't wish
Don't try
Don't feel
Don't fantasize
Don't rise
Don't lie
I feel numb

Uzun olur gemilerin direği

2006-12-13T12:25:00.000+02:00

Çatal olur efelerin yüreği. Saçma oldu ama hoşuma gitti sırf o yüzden yazdım. Ara uzadı, İstanbula gittim yine kendimi dağıttım. Neler oldu?
- Fener yine GS'ye zıplayıverdi. Ezeli ebedi hayat arkadaşımız GS. :)
- Serdar kardeşimizi Adana'ya göndedik 5 ay sonra aramıza dönecek. Aci, hayırlı tezkere ...
- İstanbul yine çalışıyor. İşleyen demir de ışıldıyor, İzmir'den böyle iş çıkmıyor, çıkamıyor...
- Kızlar coştu, artık masal anlatıyor, şarkı söylüyorlar. Resmen karakter sahibi oldular. Evin dibine 0 km oyun parkı yapıldı, süper oldu....
- Teyzem ve babaannemin sağlık durumlar çok ciddi. Zor konular....
- İş başıma yığıldı, onun da payı var bu gereksiz arada...
- Dün kendime alışveriş yaptım hem iyi geldi hem de uzun zamandır kendime bu kadar para harcamamıştım, çocukları olunca insanın, biraz suçlu hissettim. Cümle düşük oldu :)
- Çağın memlekete tekrar hoşgeldin diyorum bak saçları kestirdin noooldu? Yaaaaa
Hadi herkes kendine iyi baksın ....

Tanrım beni, hatta sülalemi baştan yarat!

2006-11-29T14:15:00.000+02:00

İlke sayesinde bu tip programlara aşina oldum. Extreme Makeover'la başlayan, The Swan'la devam eden akımın son halkası Rennovate My Family olmuş. Adamlar bir ailenin evini tamamen yıkıp, 1 haftada yeniden yapıp, tüm aile bireylerinin tip ve kıyafetlerini yenilemekle kalmıyorlar, aralarında sorunlar varsa ya da bireylerin psikolojik sorunları varsa bunları da çözüyor, çözüm sürecini başlatıyorlar. Digitürk 8.kanal FoxLife'da yayınlanıyor. Hastası oldum, duyurulur. Belki de bazen bu sürece ihtiyaç duymuş bir sülalede büyüdüğüm içindir. Kendi ailemde böyle sıkıntılarımız yok. Hoş biri gelse yağlarımızı alıp, üst başımızı yenileyiverse hayır da demezdim ama, neyse :)

At yarışına gittik !

2006-11-28T10:15:00.000+02:00

Esma, Cem, Meltem, Nazif, İlke, Ada, Defne ve ben pazar günü gaza geldik, at yarışına gittik. İzmir'in ilk pazar yarış günü olduğu için tıklım tıklımdı. Hipodromun atların koştuğu bölümüne süper bakmışlar da insanların bahis oynadığı veya yarışları izlediği bölümler yani tribünler aynen 10 sene önceki gibi. Rezalet. Neyse altılı ilk ayakta yattı, ikinci ayakta İlke ikili tutturdu. Başka da bişey tutturamadık, ama çok eğlendik. Kızlar başta süper huysuzluk yaptılar, yemek yiyince normale döndüler. Açken ve uykuları gelince anormal hareketler yapıyorlar. Akşam da dönünce kağıt oynayarak kumara devam ettik. 8.5 YTL kazandım !!! Amerikan diye bi oyun öğrettiler. Zor adapte oldum ama paraları da götürdüm sonunda :)

Öğretmenler Günü ve İzmir Fen Lisesi

2006-11-24T14:34:00.000+02:00

Okulu özlemişim. 3 yıl, yatılı, şamatalı, keyifli geçmişti. Kendi ayaklarım üzerinde durmayı orada öğrendim. Aradan çok zaman geçmiş. 32 yaşındayım ve şu anda 3.sınıfta olanlar 16 yaşındalar. Yarı yarıya! Resmen yaşlandığını böyle anlıyor insan. Okul imkanlar olarak çok ileri gitmesine rağmen eğitim kalitesi yerlerde sürünüyor. Yeni bir müdire gelmiş (okulun ilk bayan müdürü!) Azimli, istekli biri. Ama asıl İl-İlçe milli eğitim müdürlüklerinden "iyi" öğretmen ataması yaptırmak lazım. Eğer kaldıysa tabi ... Sınavla öğretmen alınırdı okula ve onlar bile yetersiz kalırdı. Şimdi tam felaket. Yeni mezun hoca da var, ÖSS'de 20000. olan çocuk da var. Sosyal, bilimsel hiçbir proje yok. Aslında genel eğitim sisteminin çöküşünün bir parçası bu da. Daha fazlası değil...

Babil

2006-11-15T11:01:00.000+02:00

Arriaga /Inarritu ortaklığının 3.sonucu Babil'e gittik dün akşam. Film tıpkı Amores Terros (Paramparça Aşklar, Köpekler) ve 21 gram gibi bir şekilde kesişen hayatlar üzerine kurulu. Bunun biraz sıkıcı olmaya başladığını itiraf etmeliyim. Özellikle onlar açısından. Ama seyirci olarak her zaman bunun gibi filmlerle karşılaşmadığımız için çok da sorun yok aslında. Tesadüf / kaos teorisi meselesine İlke güzelce kafa yordu aslında. Japon o silahi hiç vermeseydi bunlar olur muydu? Orası belli değil ama anlatım tarzı, gerçeklik hissi hat safhada bir yönetmenlik ve çok çok iyi oyunculuklar var filmde. Hikaye çok yeni olmasa da biçim insanı çok etkiliyor. Bir de kötü birşey olma ihtimali insanı çok üzüyor, sıkıyor. Özellikle çocuklar işin içine girince biz daha bir etkilendik ...

Çiçekliköy, İlke, Lost ve kızlar

2006-11-15T10:41:00.000+02:00

İlke'nin doğum günü için Çiçekliköy'e gittik geçen pazar, dostlarla birlikte. Güzel bir gün geçirdik ama en çok tadını çıkaran elbette kızlar oldu. Ata, eşeğe, katıra ne buldularsa bindiler. Özellikle Ada'nın doğuştan bu işlere aşikar olduğunu söyleyebilirim. Kemal'in yeri süper ucuz ama servis berbat. Etler fena değil. Bir dahaki sefere Çamaltı'nı deneyeceğiz. İlke'nin beklemediği bir anda ortaya çıkıveren Ayna iyi oldu :) Akşam spontane king + ohel ruhumuza iyi geldi.
Lost 306 ile sezon ara finalini yaparak bir kez daha hepimize "has..tir" dedirtti. Bu kadar uzun ara verilir mi? 7 Şubat 2007'de dönüyor. Bekleyip göreceğiz ...
Bu aralar Defne'nin uyku sorunu ile uğraşıyoruz. Bir türlü uyumak bilmiyor, hem öğlen hem de gece uykusuna zorlukla, çok bekleyerek dalıyor. Öğleyi pas mı geçsek acaba ama çok erken daha. Neyse zamanla karar vereceğiz ...
Çağın kardeşimiz Galler'den döndü. İyi oldu, burada bir sağlam elemanımız daha var :)
Tolga ve eşi Aslı'ya uğradık bir gün. Aslı'nın karnı burnunda, Demir bebeğe şimdiden uzun ömür, güzel, sağlıklı bir yaşam ...
İFL listesi hareketlenmiş. Sonradan haberim oldu. Toplantıya çağırdı Erkin. Kısa da olsa katıldım, iyi oldu. 25 Kasım'da kongre olacak, maraz çıkmazsa katılacağım ....

İstanbul ayrı bir dünya

2006-11-02T16:05:00.000+02:00

Dört gün boyunca İstanbuldaydık Tüyap için. Fuarın, kitabın konuları bir yana dursun İstanbul almış yürümüş arkadaşlar. Bir akşam Levent Kanyon'a gittik. Mimari üst düzeyde, şehrin göbeğine ancak bu kadar farklı ve güzel bir yapı kondurulabilirdi herhalde. İnsan kendini kesinlikle NewYork'ta falan hissediyor. Harvey Nichols ve adını bile bilmediğim bir sürü deli pahalı marka var. Lacoste ara alanlara sığışmış, siz düşünün. Haagen Dazs dondurması, Wagamama'ya mutlaka uğrayın derim. Açık fusion tarzı mutfaklar, içi / fuayesi süper modern sinema salonlarıyla kelimenin tam anlamıyla dibimiz düştü. Sadece Kanyon da değil, gündüzü, gecesi, çalışkanlığı, farklılığıyla İstanbul bana ilk defa "yaşanabilir" geldi. İki büyük sorun var tabi: Korkunç trafik ve güvenlik. Uzakta yaşamanız lazım. O zaman da çocukları sadece pazar günü görebilirsiniz. Neyse İzmir'e döndük ve şunu çok net anladım: İzmir çok rahat ve ferah bir şehir. Sorunu insanların yavaş, trafikte salak olmaları ve şehrin hala bir kasaba gibi yönetilmesi. Ha bu arada bi akşam Kumkapı bi akşam da Samatya- Develi yaptık. Süperdi. İstanbulda olsam herhalde deli para harcardım ve 500 kilo olurdum diye düşünüyorum, insan kendine hakim olamıyor.

İnsanın Kahpesi

2006-10-27T11:16:00.000+03:00

İnsanın kahpesi,
Ne arslana, ne kaplana benzer.
İnsanoğlunun kahpesi,
İlk bakışta sana bana benzer.
Hasan İzzettin Dinamo

Bayramda Bodrumdayız ...

2006-10-20T11:11:00.000+03:00

Oraya mı gitsek, böyle mi yapsak derken yine Bodruma gidiyoruz. Hem kızlar var yakın, hem ev var rahat olur diye. Biraz dolaşır, bol bol uyur, yine bol bol Kara Efe / Mercan diye! Herkese iyi bayramlar, iyi tatiller...

The Magus- Büyücü / John Fowles

2006-10-14T10:31:00.000+03:00

Ekşi'de Lost yorumlarını okurken bir iki kişinin farklı olaylarla ilgili bu kitaba gönderme yaptıklarını gördüm. O zamana kadar ne John Fowles'u duymuş ne de The Magus- Büyücü'yü biliyordum. Kitabı aldım ve kendi ortalamama göre inanılmaz bir hızda, zevkle ve bunalımlara sürüklenerek okudum. Lost, The Game,
The Truman Show hatta belki biraz The Fight Club gibi gizemli hikayelere ve daha belki pek çoğuna ilham verdiğini düşündüğüm sürükleyici, aynı zamanda "iyi edebiyat" örneği muazzam bir roman. Evde yanlız okuyorsanız içmemek ya da kafayı sıyırmamak için kendinizi zor tutacaksınız. Veya bir-iki gecede bitirip hem gözlerinizi hem de beyninizi mahvedeceksiniz. Ayrıntı Yayınları'ndan çıkan kitap 680 sayfa, 40 YTL ve bir iki not: Çok pahalı , amazonda bile 9 dolar civarında. Daha büyük puntolu ve daha büyük boyutta ve kesinlikle sert kapak basılmış olması gerekirdi. Çeviri fena değil, daha iyi bir editör ve düzeltme çalışması olabilirdi. Yine de 1965'te yazılmış böyle bir kitabı yayımladığı için Ayrıntı'ya teşekkürler. Yazarın diğer kitapları ve The Magusla ilgili detaylar için: http://en.wikipedia.org/wiki/The_Magus_(novel)

Bu milletin en büyük düşmanı devlet

2006-10-10T15:39:00.000+03:00

7 Ekim cumartesi günü Esma ve Cem'le birlikte KSK-Fener basket maçına gittik. Birinin başında bulunan Pınar'ın verdiği destek güzel ama yetersiz, diğerinin sonunda yer alan Ülker'in desteği bol ama kaynağı soru işareti. Şahsen, bir Fenerli olarak bu durumdan çok rahatsızım, memnun değilim. Neyse KSK taraftarı muhteşem ve gereksiz derecede küfürbaz. Arenada inanılmaz bir akustik var ve seyirci de buna layık oldu ancak anormal küfürler ve hiçbir şey yokken yaşanan gerginlik çirkindi. Düşündüm, kızları oraya götüremem, uzun bir süre. Üstelik kendi takımlarının temposunu da keserek zararlı oldular. Kontrolsüz güç, güç değildir diyorum ve ana gündeme dönüyorum.
Bilmiyorum yukarıdaki pankartın polis tarafından içeri sokulmak istenmediği ama taraftarlarca sokulduğu, asılmasına izin verilmediği ama ellerde açldığı ve geri toplanmak istediği ne kadar doğru. İnanmak istemiyorum ama eğer doğruysa büyük bir skandaldır ve hemen yetkililerin yargıya teslim edilmesi gerekir. Ama emin olduğum bir iki mesele var: Salona girdikten sonra polis koridorların bazılarını tutmuştu ve tek sıra ilerlenebildi. İnsanlar sıkış tepiş molalarda aralarda birbirlerini ezdi. Çıkışta da tek yol açık olduğu için 20 dk. otoparkta süründük, neden sonra iknci yol da açıldı ve trafik rahatladı. Halbuki otoparkın 2 çıkışı daha vardı ve bütün kalabalık 5 dakikada dağılabilirdi. Polisiye tedbir işe yaradı mı: HAYIR. Nooldu millet iyice delirdi. Eğitim şart abi eğitim şart. Ama önce devletin kendisini eğitmek lazım, eğitimsiz kafalar çocuklarımızı nasıl eğitecek aha bu soru da uykularımı kaçırıyor.

Allah belanı versin LOST !

2006-10-05T16:59:00.000+03:00

48 bölümmüş abi, hepsini izledim. Son 6 bölüm kalmıştı, İlke Fraknfurtta, dayanamadım bir gecede çaktım hepsini. Nooldu? Sıçtık tabi, herşey daha da karıştı. Kendimi boşlukta hissettim, uzun süredir böyle hissetmiyordum, iyi geldi. Realiteye fazla kaptırmışız kendimizi demek. LOST, üst düzey bir TV olayı arkadaşlar herkese tavsiye ediyorum, bulun izleyin. Bu arada Kate ablamızın da hastasıyız. Kişisel yorumlarım: DİKKAT SPOILER! Live together Die Alone serisi süperdi, yerimden kalkamadım, 1.sinin bittiğini anlayamamışım, 2.si de bitince ancak çaktım. Jack'e gıcık değilim abi zaman zaman i..neleşse de, iyi adam, sağlam adam. Sawyer'ı dövecem ama şeytan tüyü var, kadınlar da bu tip umursamaz, serseri, kaba adamlardan hoşlanır ya aklım almaz, neyse. Locke ve Hurley İlkenin favorileri ama Locke hafif manyak bence, iki ileri bir geri. Binlerce teori var nedir bu LOST olayı, çözemedim gizemini kabilinden. İnsanlar neler yazmı, nelere dikkat etmiş, inanılmaz. Ben sakin, izliyorum, akışına bırakıyorum, tabi ulan elimizde 2 sezon var ne güzel rahatlığı da vardı, şimdi patladık tabi. Bu dizi izlemeyip biriktirip sıradan çakma işi iyimiş yanlız. 4400, Alias, Angels in America, Harsh Realm, Carnivale gibi bir liste yaprım, bakalım bulabilecek miyim?

İzmir'de belediye yok

2006-10-03T17:21:00.000+03:00

Niye yok? Körfez eski berbat günlerine döndü, kimsenin umurunda değil. Deniz ulaşımını hala ciddiye almıyorlar. Üçkuyular- Bostanlı araba vapuru 20 dakikalık mesafeyi 35 dk.da alıyor İstanbul çıkması vapurlarla, üstelik 7.5 YTL. Saatte bir ve dolmuyor. Ya hadi eski bari şunu yarım saatte bir ve yarı fiyatına yap, hizmet olsun, trafik açılsın. Umurlarında değil. Hala yeşil alan sıkıntısı hat safhada ne başkanın ne adamlarının umurunda değil. Fuar olmuş panayır, sefillerin alanı, umurlarında değil. Çiğli - Gaziemir hattında n tane ışık var bir tane alt/üst geçit yok, bırak Avrupayı İ.MElih'i bile mi örnek alamadınız? Sayarım da gider. Sivil toplum örgütlenmesi olmazsa böyle olur abi, yaşadığımız yerlere sahip çıkmıyoruz. Neden? Dünya fai de ondan. İslamiyetin yan etkisi. Bir de göçebelik ruhumuza işlemiş, nerede ne kadar daha kalacağımıza genelde emin değiliz. Bravo bize, bravo ... (Hafiften Çağın çağrışımlı oldu bu yazı, pardon)

Sensiz hayat "zorunlu hareketler"

2006-09-23T12:24:00.000+03:00

O kadar

LOST kaçırılırmıymış, neyse yakaladık

2006-09-23T12:14:00.000+03:00

2004'te başla sen, 2005'te ikinci sezonu patlat, 2006'da üçüncü sezona koş. Toplam 47 bölüm her biri 40 dakikadan az değil. Harcanan paranın haddi hesabı yok zaten. Robinson Crusoe, Castaway(Tom Hanks) ile Survivor birleşmiş, biraz da bilinmeyen canlılar (The Village, v.b.) havası, insanların geçmişlerine git, gel. Süper olmuş. Dün gece ilk 4 bölüm 160 dk. izledik gece 02:30'da maymun olup yattık. Elimizde 1.sezon full, ikinci sezonun da ilk 9 bölümü var Ekin ve Serdar sağolsun. Devamı olanlardan bağış kabul edilir. Zaten LOST meselesini hafiften bir "google" edince nasıl bir gaflet ve dalalet içine düştüğümüzü anladım. Mazeretimiz var, kızların en "felaket" dönemleriydi. Ancak kendimizi topluyoruz zaten! LOST'u izlemediğimizi duyunca Ekin'in yüzünde beliren "Ayda mıydınız, nerdeydiniz kardeşim" bakışından mühüm birşeyleri kaçırdığımızı anlamıştım zaten. Bilmiyorum izlemeyen var mı, varsa eşeklik etmeyin izleyin. Daha fazla meraklıysanız : http://www.lostpedia.com/wiki/Main_Page Bu arada afiş 3.sezona ait, sanırım Ekim ya da Kasımda başlayacak.

Adana'da olacağım

2006-09-19T18:17:00.000+03:00

Doğumgünümü hatırlayan, hatırlamayan, kutlayan, kutlamayan herkese teşekkür ederim. 32 bitti, 33'e başladım. Aile ortalamasına göre "yolun yarısı"nı geçmiş bulunuyorum! Karina'da başlayan "kutlama"lar ertesi gün Yakamoz'da bitti.
Birkaç günlüğüne Adana/ Mersin'de olacağım. Şalgam ya da kebap istemeyin, sanırım vaktim olmaz, ama İzmir'de olana, İzmir'e gelene severek ısmarlarım, bu da böyle biline ...

Sağdaki ÇAKKIDI soldaki HOPPİDİ

2006-09-12T14:59:00.000+03:00

Bugün bu fotoğrafın de içinde olduğu grubu Bülent kardeşim gönderdi. Sağolsun. Temmuz'da Bodrumda çekilenlerden. Şimdilerde ÇAKKIDI modamız var. Şarkıya tapıyorlar, özellikle Ada. "Çakkıdı eeeeee" diye ağlanıyor bazen. Defne de aynen taklit. Geçen gün sordum hanginiz çakkıdı hanginiz hoppidi diye. Başlıktaki paylaşım oluştu. Çizgi film Bambi'ye bayılıyorlar. Bir de Şrek elbette. Nemo'yu unutmayalım. Bu aralar tuvalet eğitimi derdimiz var. Bir yandan da kendi kendilerine yemek yemelerini öğretmeye çabalıyoruz. Her ne kadar önce bu işleri bakıcılara öğretmek lazımsa da. Neyse o konuya girmeyelim, sinirler geriliyor hafiften...

İzmir hikayeleri - Doğanbey / Karina

2006-09-11T14:09:00.000+03:00

30 Ağustos günü öğlen saatleri civarında dostlarımız Esma ve Cem'le beraber Söke-Priene üzerinden önce eski Doğanbey köyüne ardından da Karina'ya gittik. Doğanbey terkedilmiş eski bir Rum köyü. Son dönemde evler İzmir ve İstanbullu gruplar tarafından alınıp restore ediliyor. Fethiye Kayaköy'ün daha egzotik ve küçük versiyonu diyebiliriz. Sevgili Gülru ve akrabalarının da evleri var burada, yolunuz düşerse uğramadan geçmeyin. Hemen ardından Karina'ya gittik ve süper balık, süper atmosferde rakıları götürdük. Zaten tek bir mekan var, Sahil Restoran. Komik de bir hesap ödedik. Dönüş yolunda Efes'e (günbatımında muazzam oluyor) uğrayıp neredeyse tek başımıza Efes'i arşınladık. Aslında zaman olsaydı tüm Söke ovasına hakim, büyülü atmosferiyle Priene'e uğramak lazımdı ama başka zaman... Detaylı bilgi için :
http://tr.wikipedia.org/wiki/Dilek_YarÄ±madasÄ±_-_BÃ¼yÃ¼k_Menderes_DeltasÄ±_Milli_ParkÄ±

Bırakmadım, buradayım

2006-08-31T16:57:00.000+03:00

Uzun zaman oldu yine. Anlatmaya paylaşmaya değer çok şey vardı ve fakat bende enerji, istek ve zaman azdı. Yine yazacağım. İzmir Hikayeleri - Karina/ Doğanbeyle devam edeceğim. İş/ sezon dolu dolu ama zaman bulacağım. Merak edenler için: Hepimiz iyiyiz, özellikle kızlar :)

İtaat et, rahat et

2006-08-08T14:27:00.000+03:00

İlkeye itaaat edip rahat etmeyi becermek bir işti, şimdi kızlara itaat etmem gerekiyor, değilse delireceğim. Hiçbir şeyi kabul etmiyor, kafalarının dikine yaşıyorlar. Daha 2 yaşında patladık. İtaat edelim de neye? Bir de orası var işin. 2 haftadır yine türlü hastalıklarla boğuştuk. Adanın kolundaki sinek ısırığı mikrop kaptı, yayıldı. 10-15 yara vardı vücudunda, neyse dermatolog abla işi çözdü, geçti. Zatürre aşısı oldular Ada ateş, huysuzluk, berbattı. Tam olarak huysuzluk geçmedi (zaten biraz standart onda terslik, tipi İlke huyu aynı ben !! :) Defne hala daha kabız, 6 gün yap(a)madı. İlaç da işe yaramadı, yaşasın fitil direk mesele -geçici olarak sanırım- çözüldü. Bu arada yemek yememe, aksilik, yerlerde sürünerek ağlama, bakıcıyı kullanma/ sömürme konuları da gündemde. Hayatımız bununla geçiyor, melodinin aslı, özü kızlar. İş, haftasonları, aile işleri asıl melodinin çevresinde gezinen hafiften harmonik tınılar.

Döndük ama normale dönemedik

2006-07-28T14:49:00.000+03:00

Nihayet yazabiliyorum. Pazar gecesinin bir saatinde hafiften olaylı bir şekilde İzmir'e döndük. Bodrum süperdi. Çocuklar hastaydı, tatil zehir oldu diyemeyeceğim ama zor oldu. Şımarıklık meselesi hat safhaya çıktı v.s. Ama vakit iş-güç düşünmeden deniz/uyku/yemek/içki dörtgeninde güzelce geçti. Bodrum çok rüzgarlıydı, resmen üşüdük. Bizimle birlikte olan, cefamızı çeken Suna ve Bülent'e teşekkürler. Döndük, hepimiz iyiyiz. Ama hala erken uyuyamıyoruz ve sabahları çok zor uyanıyoruz. Beyin daha fazla tatil yapmak istiyor. Ondan sanırım....

TATİL !!!!! mi acaba?

2006-07-14T13:23:00.000+03:00

Daha işin başında Defne ateşli ishal oldu. Neyse şimdi daha iyi, ateşi düştü ama bizim de tatile başlamamız ertelendi, daha doğrusu gün(ler) kaybettik. Zaten bir yılda en fazla 1 hafta tatil yapabiliyoruz, onun da 1 belki 2 günü gitti. Ne yapalım, sağlık olsun. Anne babalık böyle birşey işte. Her zaman öncelik çocuklarda, özellikle de konu sağlık olunca.
Bodruma gitmeyi planlıyoruz. 24 Temmuz 2006 pazartesi günü dönmüş, işimizin başında olacağız. Bu zamana kadar tatildeyiz, mümkünse rahat bırakınız, değilse yok ben illa arayacam görüşecem diyorsanız arayın, cebimi bilmeyenler bilenlerden öğrensin!

Blues Sisters ve korsan İlke fotoğrafı

2006-07-11T17:39:00.000+03:00

Bu fotoğraf doğumgünlerinde çekildi. Bülent kardeş tarafından. Fotoğraflar bu yıl daha erken, tam ve eksiksiz elimize ulaştı. Kızlar iyiler, hatta süperler. Yaz mevsimi tam onlara göre. Denize giriyorlar, parkta oynuyorlar, yazlıkta çimlerde koşuyor, plastik havuzda saatlerce zaman geçiriyorlar. Hasta olmuyor, iyi yiyor ve uzun uyuyorlar. Tek kelimeyle süper! Bir de bez meselesinden kurtulsak. Doktor kasmayın, sakin dedi. Kitaplar aldık, daha çok İlke okudu, kasmayın, zamana bırakın diyor. Altları açık gezdirdik mi hemen oraya buraya yapıveriyorlar. Aman kızım yapma desen ters teper, hiçbir şey demesen başka türlü. İşin dozunu tutturmak zor, beceremedik. Bu cuma Bodruma gidiyoruz. 9 gün oradayız, umutluyum bu konuda. Tatile gidiyor olmaktan dolayı zaten ziyadesiyle heyecanlıyım, o ayrı. Hem tatil meselesini hem de Dünya Kupası rezaletini ayrı bir yazıda yazacağım....

Yine uzattık arayı

2006-07-06T15:04:00.000+03:00

Balıkesir- Bursa yaptım. Özellikle Bursa 6 ay öncesine göre ciddi anlamda hareketlenmiş. Metro, altgeçitler, restorasyon, rekreasyon çalışmaları kente süper bir hava vermiş, veriyor. Belediyenin iyi çalıştığını öğrendim zaten. Tam anlamıyla "Küçük İstanbul" olmuş. Ticaret ve sanayi üst düzeyde. Balıkesir de tam zıttı. Muazaam potansiyelini hem şehir içi hem de inanılmaz ilçelerinde "harcayan" bir il. Harcamaya da devam ediyor. 2 yıldır şehir merkezi şantiye gibi, esnaf dükkan kapatmış. Neyse biz işimizi hallettik.
Dünya kupası güzel bir finalle bitecek. İtalya'yı en baştan beri istiyordum. Umarım alırlar. Bu kupa da böyle geçti: Futbolsuz, koltuğundan korkan teknik direktörlerin damgasını vurduğu, Almanya'nın hem takım hem ekonomik olarak karlı çıktığı, penaltılara kalan maçların -yine- çok olduğu, hakemlerin bir iki maçta skandal yarattığı, tribünlerin süper olduğu ir kupa.
Kızlar artık iyice birey oldular. Çok tatlılar. Carcar konuşup duruyorlar. 15-23 Temmuz tatil yapacağız Bodrumda. Heycan dorukta! O zamana kadar işleri toparlamaya çalışıyoruz.

Ordan burdan, havadan sudan...

2006-06-29T16:39:00.000+03:00

* İlke Modern Sabahların blogunu bulmuş. http://modernsabahlar.blogspot.com/ Helal olsun bravo diyorum. Ege kardeşimizi özlemiştik. Ankara'daki dostlarımıza canlı, diğerlerine de Radyo Odtü'yü internetten dinlemelerini şiddetle öneririm. Ankara'da en çok özlediğim şey diyebilirim.
* Geçen gün Mexican oynadık, 10 dakikada 5 Mexican yedim ve direk mideyi birayla doldurdum. Tamamen içmeye endeksli bu güzide oyunu bilmeyen varsa anlatabilirim. Burada detaya girmeyeyim, hafiften gizem yapalım.
* Fransa'nın gözünü seveyim, İspanyanın gazını aldı güzelinden. Umarım Brezilyanınkini de alır. Süper maç olacak. Keza Arjantin-Almanya da öyle. Biraz ara iyi geldi, yarın yine çeyreklerle geri dönecek kupa.
* Kızlar sabahları İlkeye "anne gitme" duygu sömürüsüne başladılar. Biraz erken oldu, pis geldi.
* Yaptığım işi bazen seviyorum, bazen içime darallar, afakanlar basıyor. Hayvan gibi çalışıp, başarıp, yayıncılık/dağıtımcılık ağlarken güzel satıp/sattırıp takdir edilmemek bir yana bir sürü "şunu yapın, böyle yapın, v.s.v.s" insanın bazen boğazına geliyor. Neyse. Uzun hikaye...

Dünya Kupası değil, Almanya Kupası

2006-06-23T10:20:00.000+03:00

"Alman usulü" denen mesele zaten heyecansız, sürprizsiz bir tarz. Tamam "mantıklı" ama sürprizlerden hoşlanmayan ben bile bir parça karambolluğu seviyorum. Bu kupada bu yok abi. Allahtan FIFA'nın teklifiyle Adidas hafif ve hızlı bir top yapmış da güzel goller oluyor. Arjantin ve İspanya herkesin olduğu gibi benim de favorilerim bu turnuvada. Almanya ve Brezilya ile yarı final oynayıp finalde karşılaşırlarsa süper olur. Ronaldinho/ Messi, İngiltere şimdiye kadar hayal kırıklığı. M.Klose, Ekvador, Riquelme parladı. Ama kupanın asıl starları taraftarlar. Özellikle yukarıdaki gibi İsveçliler :) 2.tur maçları yarın başlıyor. İyi, zevkli, çekişmeli, bol gollü, olaylı, kavgalı-dövüşlü maçlar izlemeyi umuyorum ama eleme usulü olduğu için bu da Alman tarzına bürünüp 0-0 üstüne penaltılar klasiğine kalırsa da şaşırmam. Hadi bakalım....

Çok uzun ara verdim, bakalım toparlayabilecek miyim?

2006-06-23T10:15:00.000+03:00

En son Defne'nin hastalığında bırakmıştım. İyileşti elbet. Ama günlük bakıcı/ yardımcı Leyla'yı gönderdik, evde uzun bir aradan sonra huzur ortamı oldu. Şimdi asıl bakıcı ve tatile giren, ÖSS'yi de atlatmış kızı bakıyorlar. Geçen yaz da böyleydi, Eylüle kadar devam sonrasına bakacağız. Kızlar genel olrak gayet iyiler, arada bir huysuzluk/ ağlama/ zırlama nöbetleri olmasa daha iyi olacak ama olsun, gülü seven dikenine katlanır. İşler çok yoğun, sezon kapatıyoruz, bir yandan döviz kurları yüzünden fiyat geçişi yaptık, onunla uğraşıyoruz. Aileri işleri komedi/ macera türünde devam zaten, klasik. Bir de kitlendik elbette Dünya Kupası izliyoruz, onu başka yazıya koyayım göze hoş gelsin..

Defne hasta oldu, bakıcılar sağolsun...

2006-06-12T15:05:00.000+03:00

Perşembe akşamı eve geldik Defne 39.5 ateş içinde yanıyor. Bakıcıya dedik niye haber vermiyorsun, cevabı aldık : "Her hasta olduklarında sizi rahatsız mı edeyim" Ulan çocuğun sağlığı sözkonusu. Gerizekalı. Gittik hemen acile iğne, gece fitil, düşmedi, sabah Calpol sağolsun hemen normal seviyelere döndü. Şimdi daha iyi, kontrol altında. Ada'ya da bulaşır gibi oldu, bünyesi daha sağlam onun hafiften sıyırdı atlattı. Bu bizim 9. bakıcı. Diğerleri daha da kötüydü. Bir çuval para verip, eğitip, aman nazik olalım kaçmasın derken kafamıza ettirdik. Günübirlik gelen diğer kadın zaten alem, bakıcıyı kullanıyor bir güzel. Arada bir şiddetli kavga edip barışıyorlar, biraz sertçe giriveriyoruz, tamam süt liman. Ankaradakiler daha beterdi. Beterin beteri var. Gecenin ortasında kaçan, evden birşeyler çalan, kızların birini sevip diğerini sevmeyen, maalesef türlü türlüsünü gördük. Her alanda olduğu gibi bu bakıcılık işinde de "insan kalitesi" herşeyin önünde bir numaralı sorun. Eğitim şart!

Dünya Kupası iyi başladı

2006-06-12T14:55:00.000+03:00

Özellikle Fildişi Sahilleri'nin mücadelesi görülmeye değerdi. Bir de Angola'nın yıllarca sömürgesinde kaldığı Portekize karşı oyunu. Bu kupa "ezilenler"in sahada "ezenler"e karşı mücadelesi şeklinde geçecek gibi. Umarım sadece grup maçlarıyla sınırlı kalmaz. Şimdiye kadar izlediğim takımlar arasında Arjantin potansiyeli bakımından önce gözüktü ama hiç belli olmaz tabi. Ekvador da Polonya'yı 2-0'la geçerek güzel sürpriz yaptı. Ama tabi en bomba sürpriz İsveç'ten puan koparan Trinidad&Tobago'ydu. Adamlar çılgın gibi sevindiler maç sonunda. Başbakanları kaptanı arayıp kutlamış. Bizim "fakir ama namuslu" takımların yanında olma huyumuz tam bu kupaya göre. 9 Temmuza kadar kupaya kilitlendik. Haydi hayırlısı ...

Kızılderililer...

2006-06-08T15:35:00.000+03:00

Son günlerde dövizin artması, faziler, zamlar, piyasaların çalkalanması ile anlatılan bir fıkra var:
Kızılderili şefi Oturan Boğa elemanlara demiş ki "kış yaklaşıyor gidin odun toplayın". Toplamışlar getirmişler, demişler ki, yeter mi? Dur ben bir meteorolojiye sorayım demiş. Meteoroloji: "biraz daha sert bir kış bekliyoruz geçen seneye göre" OB elemanlara dönmüş "gidin ne kadar topladıysanız bir o kadar daha toplayın". Toplayıp sormuşlar: Yeter mi? OB Meteorolojiye sormuş: "elimizdeki verilere göre oldukça sert bir kış bekliyoruz" OB elemanlara bir bu kadar daha toplayın demiş. Toplayıp, getirip sormuşlar: Yeter mi? Dur bi son soralım demiş OB: "Çok çok sert bir kış bekliyoruz verilere göre". OB dayanamamış yaw kardeşim siz bu verileri nasıl topluyorsunuz demiş. Cevap:"Valla biz Kızılderililere bakıyoruz, çok odun toplarlarsa kışın sert geçeceğini öngörüyoruz"
Bizim de halimiz aynen böyle işte. Faize müdahale geldi dolar aynen devam. Bindik bir alamete ya hadi bakalım....

Anlar, sadece anlar

2006-06-05T10:44:00.000+03:00

Eğer, yeniden başlayabilseydim yaşamaya,
İkincisinde, daha çok hata yapardım.
Kusursuz olmaya çalışmaz, sırtüstü yatardım.
Neşeli olurdum, ilkinde olmadığım kadar,
Çok az şeyi
Ciddiyetle yapardım.
Temizlik sorun bile olmazdı asla.
Daha çok riske girerdim.
Seyahat ederdim daha fazla.
Daha çok güneş doğuşu izler,
Daha çok dağa tırmanır, daha çok nehirde yüzerdim.
Görmediğim bir çok yere giderdim.
Dondurma yerdim doyasıya ve daha az bezelye.
Gerçek sorunlarım olurdu hayali olanların yerine.
Yaşamın her anını gerçek ve verimli kılan insanlardandım ben.
Yeniden başlayabilseydim eğer, yalnız mutlu anlarım olurdu.
Farkında mısınız bilmem.
Yaşam budur zaten.
Anlar, sadece anlar.
Siz de anı yaşayın.
Hiçbir yere yanında termometre, su, şemsiye ve paraşüt almadan,
Gitmeyen insanlardandım ben.
Yeniden başlayabilseydim eğer, hiçbir şey taşımazdım.
Eğer yeniden başlayabilseydim,
İlkbaharda pabuçlarımı fırlatır atardım.
Ve sonbahar bitene kadar yürürdüm çıplak ayaklarla.
Bilinmeyen yollar keşfeder, güneşin tadına varır,
Çocuklarla oynardım, bir şansım olsaydı eğer.
Ama işte 85'indeyim ve biliyorum...
ÖLÜYORUM...
Jorge Luis BORGES

Haydi Başkan "gidiyorum" de artık!

2006-06-05T10:37:00.000+03:00

Yakıştıramıyorum. Bir Fenerbahçeli olarak hicap duyuyorum. Ne demek geri dönmek? Laf ağızdan bir kere çıkar. Gitmek doğru karar zaten. Git, aç başkalarının önünü, yapamazlarsa o zaman bakarsın. Ama daha tam gitmeden gitsem mi gitmesem mi, çok baskı var falan. O zaman çık açıkla, "kesin gidiyorum, lütfen ısrar etmeyin". Bunu demiyorsan olmaz, inandırıcılığın kalmaz. Zamanında GS takım imamı Torinolu Şaban kız istemeye yalancı şakird ablası T.Çiller'i göndertmiş, F.Gülen'e danışmıştı. Evleneyim mi, evlenmeyeyim mi? (Sonra da kızcağız 2 ay dayanabilmiş, boşanmışlardı. Kız depremde öldü, adi herif cenazesine bile gitmemişti) AYıldırım'ınki de ona benziyor: Gideyim mi, gitmeyeyim mi? Bıraghkallaaşghkına yaw!

Sıraya dizdin bizi zaman

2006-06-03T16:11:00.000+03:00

Nereye gider başını alıp sorarsın
Kimbilir durmadan nasıl susarsın
Bilmeden boşuna atıp tutarsın
Su gibi akıp geçer zaman

Gezdin tozdun aman aman
Sazdın sözdün aman aman
Giderek üzdün bizi zaman

Yazdın çizdin aman aman
İncecik izdin aman aman
Sıraya dizdin bizi zaman

Hem kaçıp yeni bir adım atarken
Dibine kadar çileye batıp çıkarken
İçine atıp atıp yoluna basıp giderken
Su gibi akıp geçer zaman

Futbol, yeniden

2006-06-03T13:53:00.000+03:00

Uzun zaman oldu, yazamadım. Kızların doğumgününü kutladık. Gelmeyen, gelemeyenler üzülmesin herkes bize küstü zaten. Başta aileler olmak üzere 1 haftadır gönül almaya çalışıyoruz az ya da çok. Ama kızlar çok ama çok eğlendi, o yüzden içim rahat. Gelecek yıl yine fanfirifonlu bir doğumgünü planlayabiliriz, bu sefer daha çok davetli olacak orası kesin :)
Dünya Kupası geliyor, ateş bacayı sardı. Aylarca uğraşıp çıkardığımız, editörlüğünü bendenizin yaptığı Futbol Ansiklopedisi raflarda. Tavsiye ederim. İçinde 2006 Dünya Kupası fikstürü var. Kupa üzerine fazla çalışamadım ama Hollanda, İngiltere ya da İtalya'dan biri alsın istiyorum. Bakalım. Bira stoğuna, buzdolabı temizliğine hafta içi başlarım artık. Bu Kanal1 olayı beni endişelendiriyor, spikerler maçların içine eder mi? Eder de az etsinler bari. Uydudan arayıp bulmak lazım kanalı da.

Müslüm Gürses & Murathan Mungan efsane olmuş

2006-05-30T13:59:00.000+03:00

Ah felek söyle bana ne yapmam gerek
Hayat berbat gel bu eli saymayalım
Ah felek söyle bana ölmek mi gerek
Hayat berbat biz yeniden başlayalım
Doğan pişman doğduğundan pes ettim bundan
Çekil hayatımdan
Git başımdan hayır öyle bela istemem
Doğan pişman doğduğundan ben bıktım bundan
Düş artık sırtımdan
Git başımdan felek böyle oyun olmaz olsun
Ah felek söyle bana ne yapmam gerek
Hayat berbat gel bu eli saymayalım
Ah felek söyle bana ölmek mi gerek
Hayat berbat al sırtımdan kamburunu
Biz yeniden başlayalım

İyi ki doğdunuz, iyi ki varsınız

2006-05-26T15:29:00.000+03:00

Hep böyle gülün, neşeli, mutlu, sağlıklı olun. Yaşam sizin önünüze iyilikleri, güzellikleri, dürüst insanları çıkarsın. Tam 2 yaşındasınız. Nasıl da geçmiş iki yıl? İnanılmaz güzelsiniz, nazar değmesin. En çok İlkeyle ben size güzel dedikçe başınıza işler geldi. Nazara inanmazdım, inanır oldum sayenizde :) Bir sürü hediyeniz var, umarım beğenirsiniz ama kavga etmeyin paylaşırken. Paylaşmayı nasıl öğreteceğiz size? Bazen tatlı tatlı oynuyorsunuz, bazen iki küçün oyuncak için saç saça giriveriyorsunuz. Her zaman bir "arabulucu"ya ihtiyacınız oluyor ama sonunda.. Ada senin adın Karya prensesi, Anadolu ismi. Defne senin adın da su perisi, Anadolu ismi. Anneniz koydu, ben de tereddütsüz evet dedim. Bu toprakları, ülkenizi, insanlarınızı sevin, benim kadar kızgın biri olmayın, onların bir sürü hatası olabilir ama nihayetinde hepsi temiz, güzel insanlardır. Sadece lider, önder ihtiyaçları var nereye çekersen oraya giderler. Bu topraklar çok büyük insanlar çıkarmış, siz de çalışın, öğrenin, paylaşın, birşeyler yapın, iz bırakın. Benim en büyük izim sizsiniz, belki ileride beraber daha büyük izler bırakırız, ne dersiniz? İkinizi de çok seviyorum ...

Pasif ve edilgen duruşumuz daha ne kadar sürecek?

2006-05-26T11:41:00.000+03:00

Burada birkaç kez değindim aslında ama son günlerde üstüme kabus gibi çöken, beni sürekli rahatsız eden birşey var. Çağının kendi grubuna yazdığı bir yazıdan sonra da iyice ayyuka çıktı. Sanki içimde bir motor çalışıyor ve ben onu durduramıyorum: Hiçbir şey yapmıyorum, yapmıyoruz. Sadece kendimizi, belki ailemizi düşünerek kendi çevremizde dön baba dönelim. Bunun çeşitli gerekçeleri var elbette. 3 darbeden sonra KORKAN, hapislerde SÜRÜNEN, kitapları YAKILAN ebeveynlerimiz bizi de KORKAK ettiler. Biz de müsaitmişiz, olduk. Aman kızım onlara bulaşma, ama oğlum sen kendi işine, derslerine bak. Hep kendini kurtar, iyi okullarda oku, iyi iş bul, yurtdışına git, büyük ve çook paralı işlerde çalış. Bize bu fikir hem devlet, okul, öğretmen, televizyon, medya v.b. hem de bizzat kendi ailelerimiz tarafından KAKALANDI. Aptal aptal bu oyuna gelmeye hazır, zaten serserice yaşamaktan keyifli, kendini "kurtaracak" kadar aklı yerinde bizler de tıpış tıpış edilgen, pasif, zavallı bireyler olduk. Babam öldüğünde herkes dedi ki "iyi adamdı", "iyi avukattı". Tamam da bu ülkeye, bu insanlara, kendine mikro ya da makro düzeyde ne katkısı oldu? Denebilir ki seni yetiştirmiş daha ne? Aynı şey benim için de geçerli o zaman: benim iki tane kızım var, onları yetiştireyim, sonra tembel teneke yan gelip yatayım. Beni yetiştirdi annem babam ama ben birşey yapmazsam neye yarar? Onu da yetiştirmişler, o birşey yapmadıysa neye yarar? Bu dünya güzeli ve iyisi babam için geçerliyse ülkenin büyük çoğunluğu için de geçerlidir. Benim için geçerliyse bizim jenerasyonun da büyük çoğunluğu için geçerlidir. Bugün ölsem arkamdan ne derler? Aynı babam için söylediklerini. Rahat mıyım o zaman? Rahat mısınız o zaman? Bugün benim konuşup düşündüklerimi yarın benim kızlarım da benim için konuşsunlar, düşünsünler istemiyorum. Bize bok gibi bir dünya bıraktınız ve bunun için hiçbir çaba göstermediniz lafını kaldıramam, kaldıramayacağım. En azından denemek istiyorum, birşeyler yapmak istiyorum ama ne?
Kapitalist sistemin en büyük buluşu AŞ'deki mantığı emek ve düşün birikimi için kullanmak istiyorum. Greepeace tarzı bir örgütten bahsediyorum. Amaçları farklı, kolları, komiteleri değişik düzey ve şekillerde işleyebilir. İzmir körfezinin yeniden kokmaya başlamasına sesiz kalıyoruz. Milyonlarca ev kadınınız TEMBEL TEMBEL PİNEKLEMESİNE, ekonomik ya da kültürel hiçbir şey üretmemesine sessiz kalıyoruz. Öyle "çocukların eğitimine destek" gibi ulvi amaçlarım yok. Bu işi zaten gayet iyi yapanlar ve destekçileri var. "Maddi imkansızlıkları giderici" projelerde de gözüm yok. Bir köye kitap hediye etmek önemli bir iştir. Ama onu okumak, anlamayı, tartışmayı, yaşamda kullanmayı öğretmek bambaşka ve çok daha zor bir iştir. Yapabilir miyim, yapabilir miyiz, bilmiyorum, ama biryerden başlamak lazım.

Nasıl anlatsam, nerden başlasam?

2006-05-24T11:38:00.000+03:00

4 kişiydik o zaman. Ailecek doğru düzgün yaptığımız il tatildi diyebilirim. Hava çok güzeldi, deniz çok güzeldi, Bodrum inanılmaz güzeldi. Çok eğlendi çocuklar. Denize girdiler, kumlarla oynadılar, geç saatlere kadar evde, Bodrum ve Turgutreis sokaklarında süründüler. Biz biraz yorulduk ama iş ve yaşam stresi dışında yorulduğumuz için beynen kısa ama mükemmel bir tatil yaptık. Karaincir koyunun sığlık bölgeleri çocuklar için çok uygun. Eskiden sığlıkları hiç sevmezdim, git git bitmez derdim, şimdi çok seviyorum. Yaşam böyle birşeymiş işte. Kumda çukurlar açtık içlerine girdiler, çok hoşlarına gitti. Denize taş atıp durdular, zaten tüm kış da deniz/göl/ su birikintisi gördükleri anda taş atmak istiyorlar ve atıyorlardı. Bodruma bayıldılar, cıvıl cıvıl hareketli, insan dolu, sokaklar rengarenk, gözleri döndü. Bodrumda sebzeli dönere yumuldular, Turgutreis RadioBar'dan çıkmak bilmediler (özellikle Ada biz giderken hala geri dönüp dans etmek istiyordu), dondurmaları döke saça yediler, geri dönüş yolunda acaip ağladılar. Bizim için de çok çok iyi oldu. Kendimize geldik. Bu gazla Haziranın sonunu ederiz artık, sonra yine gitmek lazım.

Da Vinci'nin Şifresi bence gayet başarılı

2006-05-24T10:21:00.000+03:00

Ben çok şey beklemediğim için haliyle beklediğimden fazlasını buldum. Son tahlilde çok satan bir kitabın uyarlamasıydı ve hiçbir şekilde kitaptan fazlasını vermesi beklenemezdi. Kısıtlı bir zamanda çekilmiş, kısıtlı bir zamanda (149dk.) oynatılması gereken bir filmi bence yönetmen gayet temiz, iyi kotarmış. Tom Hanks asla olmaz bu role diye düşünmüştün. Dan Brown kendi gibi birini tasvir etmişti Langdon olarak. Ama Tom Hanks'i de başarılı buldum. Ian abimiz kitapta betimlenen adamdan çok farklı bir tipi olmasına rağmen süper. Eski/yeni karışımı görsel atraksiyonlar da çok hoşuma gitti. Bir tek Audrey ablamızın sanırım ilk Holywood filmi olduğu için biraz kasılmış, tip süper ama oyunculuğu biraz yapay durmuş. Dan Brown Jean Reno'yu düşünerek yazdığı için Fache karakterini cuk oturmuş. Son sahnesine kadar gerilimi tutmuş yönetmen, bence güzel, gidin. Kitabı okuyalı çok olmuştu hatırlamak açısından da iyi oldu ama yeni okuduysanız bayabilir. Bundan sonra Melekler ve Şeytanları bekliyoruz. Asıl o kitap çok daha iyi ve etkileyici bir film olur. Üstelik bol bol Roma mekanları görürüz içimiz açılır.

Bodrum'a gidiyoruz: Biraz deniz, biraz uyku

2006-05-18T15:44:00.001+03:00

Bugün Bodrum'a gidiyoruz. Fotoğrafta önceki büyük koy Akyarlar, arkadaki daha küçük gibi görünen ise Karaincir. Aha da tam oraya gidiyoruz. Yazlık evde TAM PANSİYON! Azıcık da olsa hava almayı, biraz uzaklaşmayı, farklı yerlerde farklı şeyler yapmayı çok özlemiştik. Çocuklar için de güzel olacak. Denize girer miyiz bilmiyorum ama 3 gün kızlara sarılıp güzelce bir uyku çekeriz herhalde. Hoş Ada yanındakini güzelinden tepiyor ama olsun. Balık, rakı, Kos manzarası, biraz rüzgar, Turgutreis'e, Bodrum'a, Gümüşlük'e uzanır, gezinir, takılırız. 21 Mayıs pazar akşamı dönmüş olacağız...

Fener neden şampiyon olamadı?

2006-05-16T13:46:00.000+03:00

Önce GS'yi tebrik ederim. Demek ki bizden daha çok istemişler. Ama neden şampiyon olamadık? Görüşlerimi buraya bir yazayım, yorumu olan benimle paylaşsın:
1. Kibir: Herkes kendisini dev aynasında gördü. Stad güzel, taraftar büyük, oyuncular milyonluk herşey iyiydi. Bizden iyisi yoktu. İki kupa da bizimdi. Ne oldu? Skandal oldu, ne olacak. Eller bomboş.
2. Kutsal ittifak: 17 takımın hepsi birden Fener'e düşman. Neden? 1. Kulüpler Birliğinde FB aleyhine video gösterince Ö.Canaydın A.Yıldırım tepki verdi, veriyor. Bence çok haklı ben olsam daha da ağırını yapardım. 2. FB TV gelirlerinden daha fazla para istiyor. Diğerleri de daha az alacak demek bu. O da normal. Ben de FB başkanı olsam aynısını yapardım. 3. GS/ BJK dostluğu. Hiçbir sene olmadıkları kadar can ciğer kuzu sarması oluverdiler. Fener neymiş yani böyle? Ayıp.
3. Ulusoy: Gerek hakemler gerekse diğer organlarını FB aleyhine kullandı. GS FB kupa maçında bizimkilerin üstüne yağmur gibi petler yağdı, ne oldu? Hiçbirşey! Bunlar unutulmasın. Polis bize Manisa'da saldırınca korunmak ve tepki için yapılanların cezasını çektik biz. Ayıp.
Fenerbahçe bu ligin lokomotifidir. Diyarbakırdan 3 yiyen Manisa nasıl Fenere 5 attı? Hem de hasta Fenerli hocasıyla? Fener diğer takımların, bu ligin futbol kalitesini yükseltiyor. Herkesin daha iyi futbol oynamasını sağlıyor. Ki Fenerli hiçkimsenin Manisa maçından önce Manisa aleyhinde en ufak bir açıklaması olmadı. Denizli hayatının futbolunu oynadı. Helal olsun, can havli tabi. Fener de oynasaydı, kazansaydı.
Daum'a haksızlık edildiğini, onun Feneri iki kez şampiyon yaptığını, üçüncüsünün de eşiğinden döndürdüğünü, kızılmaması gerektiğini söyleyenler var. Dauma ilk yıl BJK ikinci yıl GS şampiyonluğu hediye etti. Aynı bu yıl bizim GS'ye hediye ettiğimiz gibi. Daum kötü bir futbol adamı, bu takımı oynatamadı. Kesin gitmeli. Kesin. Yenilgilerden sonra suçu hep futbolcularda buldu. Hep yeni oyuncu transferi istedi. Yabancılar yetmedi A.Yıldırım'ı "çok yabancı" diyaloğuna sürükledi. Dikkat edin çok kötü oynadığımız maçlardan sonra basın toplantısı yapmamıştır bu. Kaçar. Aptal gibi oynatmıştır takımı, söyleyecek sözü yoktur da ondan. A.Yıldırım Denizli maçından sonra otobüste topçuları haşlamış diyorlar, görmedim. İyi yapmış da bir takım taktiksiz (ya da hep aynı taktikli) ve hocasız buraya kadar başkan. Sen o sarışın Almanı önce haşla güzelce, sonra da poposuna tekmeyi vuruver bakalım, değilse senin de koltuğun sallanacak. Ali Şen leş kargası da ötmeye başladı. FB Cumhuriyetinin Demireli olur kendileri!

Anneler günü bu sefer pek "boş" değil

2006-05-13T10:44:00.000+03:00

Bizi kastediyorum elbette. İnsanın kendi çocuğu olmadan, kendisine verilen emeğin değerini kavraması çok kolay değilmiş. İlke kendi fotoğrafını "telif"li verdiği için korsan bir açıkgünlük olarak yukarıdaki fotoğrafı kullanmayı tercih ettim. Ben çocukken anne babama çok minnetkar değildim. "Ben mi verdim beni doğurma kararını, siz vermişsiniz bakacaksınız, çekeceksiniz elbette" derdim. Aslında bir bakıma haksız sayılmazdım ama bu kadarı da biraz "vefasızlık" sayılır. Doğana kadar çok zor değil aslında. Hamilelikte sen nereye çocuk içerde, oraya. Ama sonrası, hele bizimki gibi "duble" olunca ışığımız ilk aylar sönmüyordu. 24 saat hareketlilik vardı evde. İnsan yavrusunun muhtaçlığının başka herhangi bir memelide olduğunu düşünmüyorum. Bakmazasan ölür bebek. Ama diğerleri direk yürümeye, en azından kendi kendine beslenmeye başlayabiliyor. Bebeğinse emmeyi bile öğrenmesi gerekiyor. Doğar doğmaz "aman da bebeğime aşık oldum" hikayeleri de yalan. Sevgi emek, zaman işiymiş. Zamanla seviyor insan, karşılığını buldukça da çoğalıyor. Baba çocuğunu ne kadar sevse ilgi gösterse de annenin yeri hep ayrı. Ön sırada normal olarak. Mahkeme bile mecbur olmadıkça boşanan çiftlerde çocuğu anneye veriyor. Çocukla anne arasında hep özel bir bağ var. O yüzden bence. Bunları bilemezdim. Ama öğrendim. Anneleri daha iyi anlıyor, minnet duyuyorum, hepsinin önünde saygıyla eğiliyorum. Anneler gününüz kutlu olsun. Daha bu duyguyu tatmayan/ tadamayanlar: Çok gecikmeyin.

İyi değilim, bunaldım ama neden?

2006-05-11T15:02:00.000+03:00

Ben de bilmiyorum. İşin stresi olabilir, yaşamımın tekdüzeliği olabilir. Başka bir sürü şey olabilir. Ama şunu biliyorum: Kendimi berbat hissediyorum. Hayatımda birşeyler eksik, mutlu değilim. Şunu düşünenler olabilir: İki tane kızın, iyi bir evliliğin, iyi bir işin v.sv.s. Bu değil arkadaşlar, konu bu değil. Bu da zaten insanın iyi, mutlu, huzurlu olması için yeterli değil. Aklımda sadece sorular var: Bu hayata katma değer veren ne yapıyorum, ne yapmak istiyorum, ne yapmalıyım, evlilik aşka gerçekten zarar veriyor mu, "garantili" gibi görünen bir ilişkide heyecan, aşk zamanla azalıyor mu, ailesiyle ilişkileri, hayata dair ortak paylaşımları sıfıra yakın olan bir tek ben miyim, insanların aptallıklarına tahammül etmek neden artık zorlaştı, kızları yetiştirmek için doğru hamleler nelerdir, ne zaman iyi bir ev alabileceğiz, bakıcıları öldürsem kaç yıl yerim, arkadaşlarımız 27 mayıstaki kızların doğum gününe /öncesi/ ertesine gelecekler mi, bu yaz adam gibi izin yapabilecek miyim. Daha da uzar. Bu listeden bile sıkıldım. Çok kolay sıkılıyorum. İyi bir psikiyatrist önerisi olan?

Beşiktaş'ın adı temize çıktı mı?

2006-05-08T13:38:00.000+03:00

Mücadeleye eyvallah. Ama puan, para etmiyor. Aslolan skor. Mücadele etmek golü yapmadıktan ya da yemedikten sonra, skor Türkiyesinde anlamsız kalıyor. Peki biz de skora göre konuşalım: FB GS'yi 4-0 yendi, BJK FB'yi yendi kupayı aldı, BJK 10 tane gol kaçırarak GS de 2 pozisyon bularak oynadığı maçta GS'ye yenildi. Maçın bir bölümünü radyodan dinledim, maçtan önce bu iş bağlanmış diye düşündüğüm için utandım. Ama TV'de seyredince işin rengi bana göre belli oldu arkadaşlar, kimse alınmasın, darılmasın. Takım olarak bağlanmış bir durum yok, onuruyla mücadele eden başta Tümer (üstelik GS'ye gidecek dedikoduları varken) bir sürü kartal var sahada. Ama Cordoba: O penaltıyı yaptırmak için bilerek ayağını takmaya çabalamasına ne demeli? Hele korner direklerinin oralara kadar riskli çıkışlarına? Maç berabereyken BJK'nin 5 net gol pozisyonu var, hiçbiri kaleyi bile bulmadı. Şüphelerim var, olması da normaldir bence çünkü FB karşıtı kampanyanın baş aktörleri Y.Demirören ve A.Polat. Yiğit kardeşim diyor ki "üçübiyerdeler"in hepsi aynı bokun soyu. Al birini vur ötekine. Katılmıyorum: Bugün Türkiye 1.liginin 18 takımının 17'si FB düşmanıdır. Federasyonu onlar seçmiş onlar yönlendirmektedir. (Dipnot: Özerklik bize aynı demokrasi gibi birkaç gömlek fazla bence) Fenerin yaptığı işlerin altında pislik olsaydı Federasyon aleyhine zehir zemberek açıklamalar yapmaz, kamuoyu baskısına sığınmaz (acizlik mi? belki..), işi içerden bitiriverirdi. Ama olmadı. Yapmadı mı yapamadı mı? Bilmiyorum. Ama olmadı. FB'yi Kulüpler Birliğinden ihraç etmek için tavsiye kararı almışlar. Neden? Toplantılara katılmıyormuş. Toplantılara ilk katılmayan takım Fener mi? Kaldı ki o toplantıların birinde Ö.Canaydın GS'nin hakem hatalarıyla kaybettiği, Fenerin kazandığınını düşündüğü görüntüleri basın toplantısıyla medyaya göstermedi mi? Ben olsam birliğin feshi, lağvı için dava açardım. Toplantılara katılmamak çok pasif bir direniş olmuş. Sonuç olarak Beşiktaş'ın adı temize çıktı mı? Bilmiyorum. Beşiktaşlılar kendi vicdanları içinde karar versinler. Rahatsız değillerse kendi bilecekleri iş. Biz işimize bakıp Denizliyi de yenip şu işi bitirelim de başta ben, herkes rahatlasın.

İzmir hikayeleri - Spil

2006-05-06T13:13:00.000+03:00

Kara hasret İzmirlilerin kartopu oynamak, kardan adam yapmak, üşümek/ donmak isteğiyle koştuğu güzeller güzeli, ulu bir dağ. Spil. Aslında İzmir hikayesi değil pek, Manisa hikayesi daha çok. Yemyeşillikler içinde bir tarafı (kuzey) verimli Manisa/ Gediz ovasına , diğer tarafı Kemalpaşa/ Nif dağlarına, güneybatı kanadı İzmir yoluna bakar(foto). Yolda Ağlayan Kaya/ Niobe'ye uğramazlık etmeyin. Manisa'da mesir macunu alıp, yiyip, dişlerinizin arasına hatta damağınıza yapışmasına izin verin biraz. Yanınıza mevsim ne olursa olsun tahmin ettiğinizden daha fazla ve kalın giyecekler, çoraplar, ayakkabılar alın. Yolda, tırmanırken yılkı atları göreceksiniz, şaşırmayın. Tepeye varmadan bir sürü güzel alan göreceksiniz, manzaralı, kır, durun soluklanın keyfine varın. Mangal+ alkolsüz gitmeyin zaten. Özel idareye bağlı bungalowu andıran dağ evlerinde geceleme imkanı var isterseniz ama rezervasyon sanırım şart. Kamp seçenekleri zaten sınırsız. Yamaç paraşütü meselesi çok gelişmiş son dönemde. Ben atlamam ama Ada büyüyünce zorlar diyorum bu işleri. Manisa tarafından çıkın, Kemalpaşa tarafından inin. Heryeri keşfedin. Oksijenle dolsun heryeriniz. Akşam da güzel bir uyku çekin üstüne, yattığınız yeri beğenin :)

Tebrikler Beşiktaş

2006-05-04T13:50:00.000+03:00

BUGÜN BU SATIRLAR ANTU.COM'un EDİTÖRÜNE AİT
… Kaybettiğimiz maçlar sonrasında ben de çok ağladım. Ama benim ağlamamın sebebi başkaydı. O zamanlar Fenerbahçe iyi futbol oynamıyordu, maçı kazanma umudumuz olmadan çıktığımız maçlar vardı, stadımız çok kötüydü ve bir paralı başkan çıkar Fenerbahçe’yi toparlar mı? diye birbirimize sorardık…O günler geride kaldı…
Maçlar kaybedilebilir. İstemeseniz de kaybedebilirsiniz…Bence spor kulüplerinin asıl kaybetmemeleri gereken duruşlarıdır.Ezeli rakiplerimiz yaptıkları ittifaklarla bu sene bizim gözümüzde tüm saygınlıklarını kaybettiler. Açıkçası saygınlıklarını kaybetmelerini geçtik. İşi komediye döktüler…
Yavuz Sultan Selim’e bir mücevher sandığı hediye gelir. Sandığı açan Selim, sandığın yarısına kadar mücevher, yarısına kadar dışkı olduğunu görür. Herkes aynısını hatta daha beterini yapalım derken, Yavuz herkesi susturur, bir sandık da o hazırlar, elçi ile karşı tarafa yollar.Sandığı açan diğer taraf, sandığı açınca şaşırır. Sandık mücevher ve lokum doludur. Bir de mektup çıkar sandıktan..Şöyle yazmaktadır… “Herkes yediğini ikram eder”
Bize sadece kin beslemeleri, her haklı galibiyetinize gölge düşürmeleri bu yüzden. İlkokulda okuduğumuz kümeler gibi, birleşip, kesişip şekil değiştiriyorlar ama büyümüyorlar.
Bizim yüreğimizde ise sadece sevgi var…Bu yüzden biz tebrik ederiz Beşiktaş’ı…Çünkü sevgi büyütür, kin yok eder…İşte biz o yüzden en büyüyüz, İşte biz o yüzden büyümeğe devam ediyoruz…
İki hafta sonra şampiyon olduğumuzda, kimse bizi tebrik etmeyecek…Bunu da biliyoruz… Çünkü herkes hissettiğini ikram eder….
Beterin beteri vardır merak etmeyin… Bu maçı kaybetmemiz iyi bile oldu… Allah muhafaza ya Beşiktaş’ın attığı ilk iki goldeki faulleri biz yapıp golleri biz atsaydık…Ne olurdu halimiz? Ben söyleyeyim ne olacağını Beşiktaş’tan dört futbolcu hakeme saldırır, üçü atılır. Haklı galibiyetinizin içine edilirdi… Sevinemezdiniz bile… O yüzden tüm bunları boş verin…
Biz sadece sevmeye, büyümeye ve çubuklu kalmaya devam edelim…
Çubuklu Kalın

FB - BJK maçı öncesi sefillik

2006-05-03T16:09:00.000+03:00

Birazdan ofisten çıkıp İlke ve bir iki arkadaş maça gideceğiz. Ne rezilliktir ki Fener tarafında izleyeceğimiz için maçı İlke formasını atkısını giyemeyecek. Bu yüzden, bu işte sorumluluğu olan herkes utanmalıdır. Devlet, kulüp yöneticileri, manyak taraftarlar. Ayıptır ya. Ben de bundan 8-9 sene önce İlkeyle Ankara'da BJK - FB Atatürk kupası finali izlemiştim BJK tarafında, yendik, kupayı aldık sesim çıkamamıştı. Bu kadar zaman geçmiş bir arpa boyu yol gidememişiz. Yazıklar olsun böyle ülkeye, millete, devlete. Geri kalmış, eğitimsiz, sefil halimize bak sen.

1 Mayıs: İşçinin, emekçinin bayramı

2006-05-01T12:24:00.000+03:00

Tüm gelişmiş ülkelerde kutlanırken, işçiler/ emekçiler tatilken, meydanlardayken bizde "dayak" bayramı. Bir sürü sebebi var: Sendikaların varlığı/ yokluğu/ hainliği, proleterliğin sadece kolgücü olarak algılanması/ pompalanması, ABD 'nin bu ülkeyi yıllardır istediği gibi yönetmesi, yasaları ona göre çıkarması, v.s.v.s. Uzadıkça uzar. Ama burada bence en önemli olan "beyaz yakalı" grubun sesini çıkarması. Sosyal haklar söylemleri sadece "kızgın maden işçisi" modeli üzrinden yapılmamalı. Tüm eylemler, hareketler "diğerleri"ni de kapsamalı. Hatta en öne koymalı. Devlet içinde örtgütlülük (Kamu-Sen, DİSK, v.b.) çok fazla olduğu için özel sektör çalışanlarının durumunun sefaleti görünmüyor. İşsizlik o kadar çok ki haftada 70-80 saat çalışıp sadece asgari ücret alan ve hakkını aramayan/ arayamayan bir sürü insan var. İşverenler de bunun üstünden kazanıyor zaten: "Senin yerine bu işi yapacak milyonlar dışarıda. Sigortan da yapılıyor, daha ne istiyorsun?" Aslında bir nebze de haklı sayılır. Sigortasız çalışan milyonlar da kendi haklarını arayamıyorlar, onlar adına (bir miktar) araması gereken devlet zaten hiç piyasada yok. Daha yapılacak çok iş var bu ülkede ama bizzat kendi ebeveynlerimiz tarafından pasifize edilmiş "bizim jenerasyon" hayatta bu işi yapamaz. Bunları yazmaktan öte birşey yapmayan ben de dahil.

Fener düşmanı federasyonun manyakça raporunun tam metni: ALLAHINDAN BUL ULUSOY!

2006-04-26T17:46:00.000+03:00

22 Nisan 2006 tarihinde oynanan Fenerbahçe – Galatasaray A.Ş. müsabakası başlamadan önce; Galatasaraylı sporcuların sahayı gezmeye çıktıklarında numaralı tribün sağ tarafındaki (Telsim) açık tribünden üzerindeki harfleri siyah-beyaz ve sarı-kırmızı renklerden oluşan “Köpekliğin kardeşliği havlayıncaya kadardır” yazılı pankart asıldığı, bu pankartın müsabaka boyunca kullanıldığı; müsabakanın 72. dakikasında kapalı tribün sağ tarafındaki açık tribünden (Telsim açık Tribünü) “g….den s…..mi” yazılı pankart çıkartıldığı, yaklaşık 4 dakika sonra kaldırıldığı; müsabakanın 73. dakikasında maraton tribününden “sizden nefret ediyoruz” yazılı pankart çıkartıldığı ve yaklaşık 8-10 dakika sonra kaldırıldığı;Müsabakadan önce Galatasaray sporcularının sahayı gezmeye çıktıklarında, tünelden her çıkışta ve girişte, maraton tribünündeki seyirciler, Galatasaraylı sporcuların üzerine kalem pil, 1 adet pet cola şişesi, 21 adet ses bombası, yoğun olarak bozuk para ve çakmak attıkları, müsabaka öncesi Galatasaray kalecisinin ısınmak için sahaya çıktığında maraton tribününden üzerine 2 adet pet su şişesi atıldığı; müsabaka öncesi ısınmak için sahada bulunan Galatasaray sporcularının kendi seyircilerini selamlarken, üzerlerine numaralı tribünden 3 adet pet su şişesi, numaralı tribün ve numaralı tribün sağ tarafındaki açık tribünden (Telsim tribünü) yaklaşık 10’a yakın elma, armut meyveleri atıldığı; yine müsabakadan önce Galatasaraylı futbolcular ısınma hareketlerini yapıp soyunma odasına dönerken maraton tribününden üzerlerine 2 adet ses bombası ve yoğun olarak para, çakmak attıkları, müsabaka için takımlar sahaya çıkarken, maraton tribününün her iki açık tribün ile birleştikleri noktanın üstünden saha içerisine konfeti atıldığı, rüzgârın etkisiyle Migros tarafından atılan konfetilerin sahayı kirlettiği, ayrıca yine Galatasaray takımı müsabakaya çıkarken kendilerine maraton tribünlerinde oturan Fenerbahçeli taraftarların 4 adet pil, 3 adet çakmak, 4 içi dolu pet ayran, 10’a yakın içi su dolu pet bardak ve içi yarı dolu büyük boy 2 adet bira kutusu fırlattığı, fırlatılan cisimlerin polis kalkanları sayesinde kimseye isabet etmediği ve atletizm pistine düştüğü, müsabakanın 2. dakikasında kapalı tribünün sol tarafındaki açık tribünden (Migros Tribünü) Galatasaray kalecisinin üzerine 1 adet pet su şişesi atıldığı; müsabakanın 4. dakikasında kapalı tribün sağ tarafındaki açık tribünden (Telsim tribünü) Galatasaraylı futbolcu Necati’nin üzerine 2 adet pet su şişesi atıldığı, müsabakanın 12. dakikasındaki Fenerbahçe’nin 1. golünden sonra maraton tribünde (Telsim tribünü) 3 adet bengal ateşi yakıldığı, müsabakanın 20. dakikasındaki Fenerbahçe’nin 2. golünden sonra maraton tribününden 4 adet Migros açık tribünden 3 adet bengal ateşi yakıldığı, numaralı tribünde 1 adet lacivert duman çıkartan sis bombası kullandıkları, 2. devrenin başında seyircilerini selamlamaya gelen Galatasaraylı sporcuların üzerine Telsim açık tribününden 3 adet pet su şişesi atıldığı, 2 . devrenin başlamasıyla 45. dakikada maraton tribünden 3 adet bengal ateşi yakıldığı, müsabakanın 47. dakikasında numaralı tribünden müsabakanın 1. yardımcı hakemin üzerine 1 adet pet su şişesi atıldığı, 57. dakikada maraton ve Migros açık tribünlerinden 2. yardımcı hakemin üzerine 1’er adet pet su şişesi atıldığı, 59. dakikasında maraton tribünden 1 adet bengal ateşi yakıldığı, 62. dakikada korner atışı yapan Galatasaray’lı sporcunun üzerine Migros açık tribününden 1 adet pet su şişesi atıldığı, 69 dakikada Galatasaraylı sporcuların üzerine Migros açık tribününden 1 adet pet su şişesi atıldığı, 70 dakikada Fenerbahçe’nin 3. golünden sonra Maraton tribünde 11, Migros açık tribünde 3, Telsim açık tribününde 4 adet bengal ateşi yakıldığı, 78 dakikada Fenerbahçe’nin 4 golünden sonra Maraton tribününde 3, Telsim açık tribünde 2 adet bengal ateşi yakıldığı, müsabakanın 90. dakikasında maraton tribünde 2 adet bengal ateşi yakıldığı, müsabaka bittikten ve sporcular içeriye girmeden önce maraton tribününde 3 adet bengal ateşi yakıldığı; ayrıca müsabaka öncesi sahayı gezmeye çıkan Galatasaray sporcusuna dönük olarak tüm Fenerbahçe tribünlerinden 2 kez " Avrupa fatihi imiş Galatasaray, Galatasaraylıymış bütün oğlanlar, Göklerde yıldız gönüllerde ay, Ananı s...... Galatasaray; 3 kez "hepiniz o...... çocuğusunuz" diyerek tezahürattabulundukları, müsabaka öncesi ısınmak için sahaya çıkan Galatasaray sporcularına maraton tribününden süreklilik arz etmeyecek şekilde Ananın a....... Galatasaray diyerek tezahüratta bulundukları müsabakanın devre arasında maraton ve açık tribününden 2 kez "Avrupa fatihi imiş Galatasaray, Galatasaraylıymış bütün oğlanlar, Göklerde yıldız gönüllerde ay, Ananı s...... Galatasaray diyerek tezahüratta bulundukları; Fenerbahçenin 12, 20, 70, 78 dakikalarında attıkları gollerden sonra 3 kez “i.... Cimbom, olamazsın Şampiyon” diyerek tezahüratta bulundukları Fenerbahçenin 3. golünden sonra numaralı tribünden 2. kez, sallasana sallasa mendilini Adnan Polat göndersene p...... diyerek tezahüratta bulundukları 83. dakikada tüm Fenerbahçe tribünlerinin 4. kez Fenerbahçe Cimbomla d...... geçiyor diyerek tezahüratta bulundukları müsabakanın 85. dakikasından önce Migros açık tribünün tamamının kendi söylemek üzere daha sonra nakaratları sırasıyla Maraton tribünü Telsim tribünü ve numaralı tribünlere söyletmek üzere 4 kez bir baba hindi eyvallah, arabaya bindi eyvallah arabadan indi eyvallah, cimboma bindi eyvallah slogan attıkları; Müsabakada anons sisteminin Fenerbahçe’nin attığı goller sonrasında takımınız lehine kullandığı ve müsabakanın bitmesinden sonra 5 ve 10 numaralar yazan yeşil yelekli iki stad görevlisi tarafından saha ortasına hindi getirildiği ve sahaya inen bir Fenerbahçe taraftarının bu hindiyi eline alarak tüm tribünlere anons ederek "birbaba hindi eyvallah, arabaya bindi eyvallah, arabadan indi eyvallah, cimboma bindi" sloganı attıkları, futbolcuların saha içersine yeniden dönmeleri sırasında Migros ve numaralı tribünlerden birer bengal ateşi yakıldığı; Ayrıca yine müsabaka bitiminde Galatasaraylı futbolcular soyunma odasına giderken körük girişinde özel güvenlik personeli ile Galatasaraylı futbolculardan Hasan Şaş’ın birbirlerini ittikleri, bu kargaşa sonucu özel güvenlik elemanı Nufer Bülbül’ün Galatasaray futbolcusu Hasan Şaş’a yumruk savurduğu ve savrulan yumruk Hasan Şaş’a tam isabet etmediği; temsilciler raporlarında belirtildiğinden kulübünüzün konu ile ilgili savunmasının üç gün içinde Profesyonel Futbol Disiplin kuruluna göndermeniz gerektiği aksi takdirde savunma hakkından vazgeçmiş sayılacağını bilgilenize arzederim.
Talay ŞENOL
Türkiye Futbol Federasyonu
Prof. Fut. Dis. Krl. Bşk
25.04.2006

Hindileri gönderiver en babasından

2006-04-24T15:20:00.001+03:00

Sesimiz kısıldı ama gülmekten, bağırmaktan değil. 4. golden önce 35 pas yapmışız. Ayıp yahu, bir takımın bu kadar onuruyla oynanır mı? 7,8,10 olurdu da direkler izin vermedi ve bizimkiler de fazla kendilerini zorlamadı. Bu maç şunları gösterdi: Daum isterse takımı koç gibi oynatıyor ama kafası gidip geldiği için bu kadar zor geçiyor yarış. GS'nin bu kadar puanı nasıl, ne zaman, kimle aldığı iyice soru işareti oldu. Hala şampiyon olabilirler ve fakat benim umurumda bile değil. Eğer olurlarsa sebebi bu ikisidir. O yüzden rahatım.

Laiklik mi, ne laikliği?

2006-04-20T11:11:00.000+03:00

Laik bir devlette devletin mezhebi olmaz. Bırakın mezhebi resmi dini de olmaz. Hepimiz müslüman doğuyoruz. Niye? (AB de buna çok karşı bu arada ama o da hastalıklı Hristiyan bağnazlığı yüzünden. Al birini vur öbürüne!) Bizim devletimiz sünni müslümandır. Aksini savunan varsa beri gelsin. Gerek alevilere gerekse gayri müslimlere gösterilen muamele "anormal"dir. Ders kitaplarında aleviliğin yer almaması sadece küçük bir dışavurum. Bırakın devleti, toplumda da bu var. Alevilere kız vermeye vermeye onları da kendine benzetmiş sünniler, onlar da "dışarı" kız vermiyor. Bu en basit örneği. Alevilerin paylaşımcı, yardımlaşmacı kimliğini "mum söndü" muhabbeti gibi aşşağılık bir biçimde alaya alınır. Maalesef. Acı ama gerçek. Tanıdığınız alevilere sorun bakalım mezheplerini bağırarak söyleyebiliyorlar mı? Fısıldıyorlar, hatta birbirlerine bile zorla söylüyorlar. Sanki yasaklı, gizli bir örgütlermiş gibi. Ali'yi, Hasan- Hüseyin'i öldüren zihniyet hala capcanlı arkadaşlar. Bilmeyenler için söyleyeyim. Aleviler Hz.Muhammedi de gayet severler bu bir. İkincisi Hz.Ali (Hz.Ayşe'den sonra, o da sayılmaz eşi tabi ne diyecek yok ben almıyım mı diyecek) ikinci müslüman kişi, Hz. Muhammed'in amcasının oğlu ve de damadıdır. Peki neden halifelik meselesinde sona kalmış, öldürülmüş, yetmemiş oğulları, peygamberin torunları da öldürülmüştür? En azından bunun farkına varalım. Gayrimüslümlerin durumuysa zaten hepten içler acısı. Cinsel problemli toplumun ilk aklına gelen "sünnetsizlik" oluyor. Hatta "evlendi, sünnet oldu" muhabbetleri hala nasıl da haber oluyor, yankı buluyor. Askerlikleri ayrı bir bela. Kendi içlerine kıstırılmışlar. İzmir gibi bir iki "zihni nispeten açık" illerde ancak yaşayabiliyorlar. Yozgatta ne yaparlardı, hiç düşündünüz mü? Bu arada ben de teknik olarak sünni bir müslümanım. Sünniliğin ne demek olduğunu bile bilmiyorum. Umurumda da değil. Bu kadar üstlerine gidilmeseydi alevilik de umurumda olmazdı. Sordum öğrendim. Adamlar savaşsız, kansız, efendice yaşayıp gidiyorlar. Ne istiyorsunuz?

Deniz mevsimini açtım

2006-04-19T10:12:00.000+03:00

Pazar günü Güneşköy'e (Teos) gittik. Tek kelimeyle her şey harikaydı. Hava çok güzeldi. Gaza geldik Cem kardeşimle mayoları giydik, cümbür cemaat plaja. Denize ayağımı sokmamla felç olmam bir oldu. Su normalde de soğuktur bir de bu mevsim bizzat buz olmuş. O sırada güneşlenen iki kadın (yaşlar 45-50) ayağa kalktılar, normal bir şekilde denize girip yüzmeye başladılar. Karizma silindi tabi direk. Gaz ortamı doğdu hemen "yok koca kadınlar giriyo da siz giremiyorsunuz v.s." diye. Aman dedim abi bunlar şimdi sittinsene konuşur biz en iyisi girelim. Cem zıpladı suya ben yine giremedim. Çok soğuktu! Allah dedim iyice sakız olduk şimdi, bir gaz daha, atladım suya sonunda. Üç beş kulaç attım ayaklarımı hissetmiyorum. Hemen dışarı çıktım dedim tamam bu kadar yeter size. Defne ve Ada suda nasıl oynadılar, kumlarda koştular, çok eğlendiler. Akşam da üstüne Yakamoz'da iki tane baba levreği güzel Efe'ye götürdük ayıptır söylemesi. İyi final oldu. Böylelikle 16 Nisan'da deniz mevsimini açmış oldum: vatana millete hayırlı olsun!

Vendetta'nın V'si

2006-04-15T14:30:00.000+03:00

V'yi anladım, tesadüfen kahraman, sevgiyle dolan yüreğini koyacak yer bulamıyor, mutant olmuş, yarı intikam yarı yeni ve adil düzen peşinde. Yıkılmış emperyalist düzenin kaotik ortamında Hitlervari amcalar İngiltere'ye hükmediyor. 0'ı da anladık. Ben, biz hepimiz, çoğumuz: İçi boş hikayeden insanlar haline getirilmişiz. Düşünmüyor, işe yarar hiçbir hareket etmiyor, bize kakalanan kadarını biliyor, yapıyor, çalışıyor, isyan etmiyor, yanlış giden şeyleri söylemiyor, fark etmiyor önemsemiyoruz. Sonra da başa gelen her kimse ondan şikayet ediyoruz: "Aynaya bakmanızı öneririm" Wachoswki biraderlerin grafik romandan uyarlama senaryosu, yönetmen, V- Hugo Weaving ve Evey - Natalie Portman karşılıklı döktürüyorlar. Polis şefi Finch - Stephen Rea da inanılmaz gerçekçi oynuyor. Hafif Matrix havası da var elbet. Bir daha izlemek lazım mutlaka. Son bölümdeki hepimiz kardeşiz gazlaması olmasa daha iyi olurmuş ama naapalım. Matrix gibi bir filmin son sahnesinde de Neo süpermen olmuş, güzelim filmin de finali kırooğlukıro hale gelmişti. Ne yapalım. Kimse kusursuz değil.

Güzel insan: Fehmi Çam

2006-04-11T14:43:00.000+03:00

Bu fotoğraf çekildikten üç gün sonra babam felç oldu ve yaklaşık 6 ay sonra da aramızdan ayrıldı. 27 Mart 2005'te annem haberi verince hem çok üzülmüş hem de onun için sevinmiştim. Babamı tanıyanlar bilir, şişman, 100 kilo civarında biriydi. Öldüğünde 45 kiloydu. Bitmişti. Yerin 2 metre dibine naaşı ben -kolaylıkla- indirdim. Çabuk ölmek iyi birşey. Neyse, acısının sona ermesi fikri beni rahatlatmıştı. Hala da teselli oluyor. Ama yine de onu çok özlüyorum. Ailemin içinde en iyi anlaştığım kişiydi. Yalnız kaldım bu anlamda. İyi bir baba, avukat, çok güzel bir insandı. Geçen gün mezarına gittik hep beraber. Bir yıl olmuştu. Kardeşimin de bizimkilerden 4 ay büyük bir oğlu var. Hepsi oyun, şamata derken kaynadı gitti hüzün. İyi de oldu. Dedim ki kendi kendime: Sinan üzülme, bu fotoğraf, senin ailen, mezar başı şamata babana verebileceğin en büyük armağandı. En azından bunu görerek, bilerek gitti. Beterin beteri var, ne iyi insanlar bunu bile göremeden gidiyor. İşte böyle ....

Yine manyak gibi çalışıyoruz, iptal durumdayız ...

2006-04-11T13:54:00.000+03:00

İşler yoğunlaştı, yayın sektöründe Nisan hep böyle abi bir de bizim bir sürü ekstra gündemimiz binince şiştim. Sanırım Haziran ortasına kadar bu böyle gidecek. İstanbul'a gidip oraları bir turlamam lazım ama maalesef vakit ayıramadım. Haftaya belki gidebilirim. En azından 2-3 gün hızlı turlarla işleri toparlarım. Arkadaşlar İzmir'e bahar geldi geçiyor, yaza doğru gidiyoruz. Nisan sonu Mayıs başı denize girmeyi planlıyorum. Kızlar bu duruma en çok sevinenler haliyle, zamanlarının çoğunu dışarda geçirmeye başladılar. Defne geçen gün bir erkek ismi zikrediverdi pat diye alakasız. Ulan nooluyo dedim sordum parktan arkadaş edinmiş kendine. Oha dedim daha dakka iki gol 2. Nasıl olcak bu iş büyüyünce? Çok sakat işler maalesef zor baba mı olcak yoksa şeker baba mı ya da iki arada bir yerlerde duruma göre mi? Neyse kasmayalım olunca düşünürüz.

Şike ille de parayla yapılmaz (ya da bütün paralar şikeye gitti)

2006-04-06T16:19:00.000+03:00

1. Gençlerbirliği maçında Galatasaray, ilki tartışmaya açık iki penaltı kazandı. Necati iki golü de aynı köşeden gol yaptı. Kalecinin penaltı anındaki işareti büyük tartışma doğurdu.
2. Kaleci Gökhan: Yanıltmak için yaptım (?) Galatasaray'ın parası yok ki bana versin. GS şampiyonluğa gidiyor, leke sürmeyin!
3. Diyarbakırspor deplasmanda kendisinden çok daha güçlü ve üst sıralarda olan Vestel Manisaspor'u ilk yarıda attığı gollerle 3-0 yendi. V.Manisaspor'un sahaya as takımla çıkmaması, çıkanların da ağır hareketlerle oynaması tartışma konusu oldu.
4. Bu haftasonu Diyarbakır'da oynanması gereken Diyarbakırspor- Galatasaray maçı, saha kapatma cezası nedeniyle İzmir'e alındı.
Bu ülkede herşeye inanırım ya da hiçbir şeye inanmam arkadaş. Bu ne ya? Diyarbakır'da olaylar oluyor aman futbolla uyutalım diye Manisa'da olana bak. Fakir, fukara GS'nin yaptığına bak. İsterse para vermemiş olsun, adam fanatik GS taraftarı gibi konuşuyor. Acıyarak yapmış da olabilir. Sadece GS'yi sevdiği ve/ veya FB'den nefret ettiği için olabilir. Yapmışsın işte. Ama en önemli haber sonuncusu: Haluk Ulusoy ve şürekasının GS aşkı, Kürt sorununun önüne geçti abi. Olay budur.
Not. Tüm bunlar son 3-4 günde oldu. Şaka gibi.

Bizim hikayemiz - TEOS

2006-04-03T18:34:00.000+03:00

İşte bu doğa harikası bölgeye Çeşme otobanından Seferihisar sapağından ayrılıp Seferihisar kavşaktan sağa dönünce 7 km sonra ulaşabilirsiniz. Orası Sığacık. Eski bir kale içinde şirin bir köy, doğal bir liman. Balıkçılardan balığınızı tedarik edin. Şerif'ten alın, pahalı ama iyi balık satar. Selam söyleyin bizden. 2 km. daha gidin Akkum tüm bu manzarayla karşınızda. Orada Yakamoz'a gidin. Selamımızı söyleyin. Balıkla beraber rakının dibine vurun. Günbatımını kaçırmadan ama. Sonra gidin çevredeki otel pansiyonlardan birinde kalın (bize gelmeyin yer yok :) Sabah kalkın hemen dibinizdeki Teos'u, limanını dolaşın. Sonra rüzgarın yönüne göre (genelde poyraz eser, karadan) ister Akkum isterseniz Güneşköy'ün 4 koyundan birinde buz gibi sulara kendinizi bırakın. Öğlen yemeği için Sığacığa geri dönün ve Şah gözlemede süper lezeetli türlü türlü gözlemelere yumulun. Öğleden sonra girmediğiniz bir koya fırlayın ya da Akkum'a gidip sörf yapın. Akşam aynı tarife, macera aramayın. Ertesi sabah tekne turuna çıkın ve arabayla gidilemeyen Türkiye'nin en ücra koylarını keşfedin, v.s.v.s.v.s .........

Yoğun istek üzerine

2006-03-31T16:53:00.001+03:00

İlle de kızları yaz, Türkiye'den sıkıldık diyenler. İşte Ada ve Defne karşınızda. Yeni fotoğrafları yükleyinceye kadar bununla idare edin. Dilleri iyice çözüldü, sözcük sayıları oldukça arttı, ne dersen anında tekrar etme girişimleri hızlandı. Özellikle Defne papağan gibi. Geçen gün bakıcı "tüh, tüh, tüh" dedi Defne hemen "tuh, tuh, tuh"u patlattı. Ada'nın gözü dışarıda, hep bir aktivite, oyun, cinlik peşine. Her zaman olduğu gibi daha sıcak, sevecen ve huysuz. Daha çok erkek çocuk gibi. Pek bir kız havası yok. Sertlikten, hoppididen hoşlanıyor. Topa bir vuruyor görmeniz lazım. İlerde nasıl olur tabi kestirmek imkansız. Defne de soğuk ama sevimli. Salon hanımefendisi. Aman da güzel kızım diye sevmek lazım. Bazen o da tepişmek istiyor ama nadir. Küstüğü zaman çok komik oluyor gidip duvara yüzünü yaslıyor. Ağlamak yok. Ada bir ağlıyor ama, daha doğrusu bağırıyor. Yani kime çekmiş acaba bilemiyorum :) Kendi dillerinde bir konuşuyorlar: haçici, bebiyao, şuyoşea falan anlatıyorlar. Neyse görmek lazım anlatmakla olmuyor ....

Diyarbakır Irak'ta, hayırlı olsun

2006-03-31T13:15:00.000+03:00

6 kişi öldü bilmem kaç kişi yaralandı, tutuklananları saymıyorum. İsyan, kışkırtma, provakasyon adına ne derseniz deyin, "ora"nın Irak'tan farkı yok şu anda. Yok efendim Danimarka Roj TV'ye izin veriyormuş da oradan duyuru yapılmış falan filan. E sen ne yaptın kardeşim bu konuda? Çek büyükelçini bakalım oradan. Gönder buradakini de. Biraz şerefli ol. Roj TV Ankara'yı "dış merkez" diye gösteriyor hava durumunda. Daha ne bekliyorsun? Medya ne yapıyor: olayı haber yapmıyor, örtbas ediyor. Futbol maçı yapılamadı be Fener gitti Diyarbakı maçını Malatya'da oynadı. Burası bizim ülkemiz, bizim topraklarımız. Değilse de olmadığını bilelim. Adam diyor ki yok efendim Danimarka ile telefonda görüşeceğiz. Bravo be, aferin. Çok iş yaptın. Göz boyayıcı sefiller ! Gözü boyanan, umurunda olmayan biz de sefiliz. Tencere kapak. Budur abi Türkiye'nin hali: Tencere yuvarlanmış kapağını bulmuş.

İzmir hikayeleri - Kalamaki

2006-03-30T09:38:00.000+03:00

Aslında Kalamaki ismi Yunan adalarından. Burası daha çok Dilek yarımadası diye de biliniyor. Bir tarafında Kuşadası Güzelçamlı, diğer (güney) tarafında Karine ve Doğanbey köyü. Bu saydığım yerlere gitmeden ölmeyin. Yarımada yeşillikler içinde bir Milli Park. Deniz: 5-6 tane muazzam koy, dağ: yemyeşil bir ağaç/ bitki/ maki/ hayvan çeşitliliği. Kum isteyene kum, çakıl isteyene çakıl koylar sıra sıra dizili. Ben (adını hatırlamıyorum) en sondaki koydan memnun, deniz hemen derinleşiyor, bir atlayıp bir çıkarım her gittiğimde. Karine'ye bu noktadan geçiş yok. Davutlar-Söke-Priene-Karine diye gideceksiniz. Doğanbey'e de aynı şekilde. Burası eski bir Rum köyü. İstanbul keşfedeli 10 yıl kadar oldu. Karine'ye giderseniz sadece bileğinize kadar gelen suda yürüyün ve salaş balıkçılarda karnınızı doyurun mutlaka. Priene, belki daha sonra, Milet ve hatta Didim de yarımadanın güney kanadındaki ziyaret noktaları. Menderes'in doldurduğu verimli toprakları keşfedin. Hatta isterseniz, eski körfez şimdi göl Bafa'ya uzanın, zeytinler arasında Ege'nin farklı yönlerinin tadına varın. Of be. İyi ki Egeliyim. Ve burada yaşıyorum :)

Muhteşem: Terapi gibi

2006-03-28T09:46:00.000+03:00

Homofobik değilim ama iki erkeğin sevişme sahnesine de tam olarak hazırlıklı değildim açıkçası. İtiraf edeyim. Ama "onların gözünden" meseleye bakınca, ne kadar dışlandıklarını, kendilerini gizlemek zorunda kaldıklarını bu kadar net, bu kadar naif bir biçimde görünce "tedavi oldum". İnanılmaz hüzünlü, buğulu, insanın boğazında düğümlenen bir film. Ang Lee'nin ellerinden öperim. Başka bir yönetmen muhtemelen berbat ederdi filmi. Filme geçen cuma (24.03) yani ilk günü gittik salon bomboştu. Demek ki millet olarak önyargılı, zayıf, geriyiz bu konuda. Jake Gylennhall: Bu kadar mı aşık bakılır? Sanırsın ki adam gerçekten gay. Bir bakışta anlaşılamayanlardan. Zaten homofobiklik de burada yatıyor: Bütün gayları garip konuşan, kadınsı tavırlı, kadınsı giyinen hatta muhtemelen kendini satan olarak algılıyoruz. Aslında öyle olmadıklarını öğrenebilsek belki de toplumda bu kadar gizlenmeleri, utanmaları gerekmeyecek. Kavuşamayan, kendi istedikleri değil, başka kalıplara sıkışmış hayatlar yaşayan iki adamın hikayesi. Görüntü yönetmeninin de ellerinden öperim. Tablo haline getirmiş filmi. Heath Ledger: Güçlü ama zayıf, tutkulu ama sakin, yalnız adam: mükemmel bir performans. Muhtemelen kendisi bile bu performansını bir daha yakalayamaz. Yeni Indiana Jones adayım bu arada. Devam filmi çekecek olsaydım Jude Law'u ya da onu seçerdim. Bu filme çocuklar gitmesin, aman ailemle gidemem, "toplumun değerleri" zarar görür gibi yaklaşımları getiren devlet, bu önyargılarla gitmeyen "toplum" olarak da hastayız. Onlar değil. Ya "toplum"un "çoğunluğu" gay olsaydı da bir kızla "görünmek" ayıp sayılsaydı? O zaman ne yapacaktınız?

Beyinsiz Türkiye

2006-03-24T12:10:00.000+02:00

En sonunda çıldırdım. Siyaset, ekonomi zaten bunları takip eden ve delirmeyen bir TC vatandaşı olabilir mi? Onu da geçtim, okullardaki bıçaklama olayları beni çığırımdan çıkarttı. Okulların önünde bu bıçaklar satılıyor, polis ne yapıyor? Müdür ne yapıyor? "Okulun güvenliğini ben mi sağlayacağım?" diyor. Haksız sayılmaz aslında, devlet özel okulları teşvik edeceğine kendi okullarını adam etsin. Okulun telefon parasını ödesin, bir iki hizmetli, güvenlikçi ödeneği çıkarsın. Müdür haklı ama en azından çevredeki satıcıları şikayet edebilir, okuluna biraz daha sahip çıkabilir. Aynı durum geride durup, sanki hiçbir suçları yokmuş gibi arazi olan öğretmenler için de geçerli. Çocuk bir diğerini bıçaklamış, veli gelmiş okula demiş ki :"Bıçağı geri verin!" Yuh artık hayvan adam. Utanıp, üzüleceğine, çocuğuna adam gibi eğitim veremediğine yanacağına, yaralanan hatta ölmek üzere olan çocuk/ ailesinin kapısında sürüneceğine, vicdan azabı çekeceğine yaptığına bak. Beyinsiz, Kurtlar Vadisi toplumundan ne bekliyorduk ki? Yurtdışında okuyan/ çalışan dostlar: GELMEYİN. Ben de çocuklarımı GELMEMEK üzere göndereceğim. Umarım İlke de aynı fikirdedir. Kimse eğlenmesin demiyorum ama hayatı neredeyse bundan ibaretlere, ülkede bunlar olurken, barlarda "eller havaya" eğlenenlere: Çok komiksiniz. Tayyipler Aleminde yerinizi ayırtıyorum.

İyiyim, Fener GS'yi elediği için daha da iyiyim

2006-03-23T12:35:00.000+02:00

1.5 saat süren, genel anestezili, bir avuç dolusu kemik / kıkırdak artıklı, kanlı canlı bir ameliyatı pazartesi saat 17:00 itibarı ile atlatıp, perşembe saat 09:00'da işimin başındayım. Ne morluk, ne şişlik, ne iz. Hiçbir şey yok. Görenler ameliyat olduğuma inanmıyorlar. Tamponlar alındı, zaten dikiş yoktu, acı / ağrı var hafif, burun akıntısı, içerisi kabuk bağlıyor v.s. ama iyiyim. Üstelik bir de altısarayı kupadan eleyince daha da iyi oldum. Yenerek elemek daha şık olurdu ama buna da şükür. Burnundan nefes alma sıkıntısı olan herkese tavsiyem acilen referanslı bir KBB uzmanına gidin. Modern tıbbın gözünü seveyim. 72 saat olmadan normal hayatıma döndüm neredeyse.

Ameliyat oluyorum

2006-03-18T12:49:00.000+02:00

Pazartesi (20.03.2006) saat 15:00'te burun deviasyon ve sinüs kanalları açılımı ameliyatı oluyorum. Burnumun fazla olan iç kemiğini (nefes almamı azaltan) ve kıkırdağını alacaklar, yine doğuştan dar olan sinüs kanallarını da açacaklar. Perşembe ya da cumaya kadar yokum. Çiçekler borcunuz olsun, ilerde daha ciddi belalar gelirse başıma o zaman büyükçe şeyler gönderirsiniz :)

Babam ve Oğlum

2006-03-18T12:16:00.000+02:00

Fikret Kuşkan, Çetin Tekindor ve Hümeyra inanılmaz oynuyorlar. Sanki gerçek gibi. Daha önce de bu filme gitmeye karar verdik ama ya bilet bulamadık, ya başka birşey oldu, kısmet bugüneymiş. Samimi bir film, daha ikinci dakikasında gözleri doluyor insanın. Bizim kuşağı, babalarımızın- annelerimizin kuşağını anlatıyor. Ve elbette daha büyüklerin. Film insanı ağlatıyor, darmadağın ediyor. Bir ara hıçkırmışım, İlke söyledi. Zor bir iş çıkarmış yönetmen. Oyuncu seçimi, senaryo, performanslar çok çok iyi. Oscar'lık olmuş resmen. Çağan Irmak'ın yarı otobiyografik Babam ve Oğlum'unu görün, sarsılacak ve çok seveceksiniz. Tabi hala görmediyseniz ....

İşte öyle

2006-03-15T14:29:00.000+02:00

Bu aralar fazla yazamadım. Neler oldu:
- İlke Londra'dan döndü. Ben de hayata döndüm :)
- Burnumda hem deviasyon hem de sinüs kanalları tıkanıklığı varmış. O yüzden nefes alamıyormuşum, vesaire. Birkaç defa muayene, kontrol, tomografi falan derken muhtemelen haftaya ameliyat olacağım. Narkozu müteakip burnumu kıracaklar, kanalları açacaklar. 2-3 gün evde istirahat, ağrı, sızı, belki morluk/ şişlik.
- Eşşek gibi çalıştım. Çalışıyorum. No pain, no gain. Ne yapalım, hayatımızın emekyoğun evresindeyiz. Şimdi çalışalım, değil mi?
Bazı Londra hikayelerini aktaracağım, maalesef hiç hazır olmadığımız iyice ortaya çıkacak. Yine.

Ülke satılıyor edebiyatı yapmak istemiyorum ama ÜLKE SATILIYOR

2006-03-09T13:44:00.000+02:00

Merkez Bankasına diyor ki hükümet "sadece enflasyonu indir, gerisine karışma" yani faizleri boşver, büyüme az da olsa ben allem ederim kallem ederim yüksek gösteririm (%2 nüfus artışı var zaten %5 büyüsek ne olur), işsizlik zaten kimin umurunda, kapanan-açılan işyeri sayılarını da manüpile ederim, petrol bazlı tüm ürünlerin fiyatı artıyor ama kimsenin maaşı neredeyse artmıyor bu da kimin umurunda. E nasıl olacak o zaman? Ben söyleyeyim: Tekstilde %8'e inen KDV bazı gerizekalıları sevindirdi. Sanıyorlar ki ürünleri daha ucuza alacağız, bu kadar basit. Arkadaşlar uykulardan uyanın. Ekmek, dergi, gazete %1, kitap ve daha bir sürü ürün %8 KDV'li de ne oluyor. Hiçbir şey. Yayın sektörünün %70'i kayıt dışı. Korsan hariç. Üstelik kitaba da herkes pahalı diyor. Şimdi yerli üreticinin üzerine istihdama bağlı vergi, SSK ve daha bilumum yükü ver. Aman yabancı sermaye gelsin diye onu bu yüklerden muaf tut. Zaten sadece enflasyona dayalı para politikasından YTL aşırı değerlenmiş, şişmiş, devaüle oldu olacak. İhracatı kim yapıyor: Yabancı sermaye. İç piyasaya kim hükmedecek, KDV de inince: Yabancı sermaye. Eşitlik olsun, canı istiyorsa gelsin. Dolar, euronun değersizliği, ucuzluğu ithalatı körükledi, niye kimse bunu görmüyor. Herşeyi dışarıdan almak daha ucuz. Neden: Türkiye'de Türkiye'liye üretim yapmak PAHALI arkadaşlar, MALİYETLİ de ondan. Zaten faizler aşırı yüksek ülkeye döviz akıyor, serbest piyasada da döviz bunun için ucuz kalıyor. Sadece fazileri düşürmek yetmez. Ciddi bir sorun var ve faiz bunu oluşturan faktörlerden sadece biri. Tarımda, enerjide bile kendimize yetebilecek, ihracat yapabilecekken zamanında yapılan sözleşmeler, hatta hala "bilerek" izlenen yanlış politikalar yüzünden "dışa bağımlıyız". Bu hale getirilmişiz. İşsizlik hat safhada arkadaşlar. İstanbul hariç ülkenin her ili işsizlikten ağlıyor. Kapanan, batan, batmak üzere olan işyeri, firma sayısının haddi hesabı yok. İnsanlar para harcamıyor. Herkes kasıyor. Mutlu, bunları önemsemeyen, garip bir gurüh hariç. Siz eğer onlardansanız lütfen bu yazıları okumayın, size boş gelir, gereksiz gelir, size bişeyler anlatmak gibi bir derdim de yok zaten. Değilseniz ne olur söyleyin: Ne yapacağız?

Kadınların geleceği kendi ellerinde

2006-03-08T14:54:00.000+02:00

Dünyada devletlere ait topraklar hariç, özel mülkiyet arazilerinin sadece %1'i ve toplam gelirin %10'u kadınlara aitmiş. Birçok ülkede, özellikle Türkiye gibi az gelişmiş ülkelerde kadınların okuma-yazma oranları düşük, şiddete maruz kalıyorlar, iş bulma olasılıkları bazen daha düşük, demokratik hakların bazılarına sahip değiller. Türkiye'de kadınların sadece %3.9'u üniversite mezunu, meclistekilerin %4.4'ü kadın, namus/ töre cinayetleri artarak devam ediyor. Geçen gün İsveçli Ulla Lemberg'in Bilgi Üniversitesindeki sergi haberini dinledim. Başlık: Sevgili Çocuğum: Baba, Çocuk ve Cinsiyetlerin Eşitliği. Kadınların özellikle ev yaşamında ve çocuklarla ilgili konularda erkeklere göre çok daha fazla iş yapmalarından rahatsız olan İsveç kadın toplumu 1970'lerden itibaren ciddi bir örgütlenmeyle bu meseleyi düzeltmeye karar vermiş. Evde erkeklerin/ babaların daha çok yemek, ütü, temizlik, çocuk bakımı gibi işlere ağırlık vermesini, bunu bir hobiden çok kadınla paylaşarak yapmaya razı olmasını hedeflemişler. Ve başarmışlar. Bu süreci fotoğraflarıyla belgelemiş İsveçli abla. Bir de seminer verecek. Ey kadınlar (ve elbette erkekler) siz en azından kendi evinizde, ya da arkadaşlarınızın, annenizin, akrabalarınızın halini görünce ne yapıyorsunuz bu konuda? 8 Mart'ınız kutlu olsun.

İzmir hikayeleri - Foça

2006-03-07T10:06:00.000+02:00

Foça batıya yüzü dönük ve önü açık bir yer olduğu için yanda görüldüğü gibi muazzam gün batımları sunuyor. İzmir'in yaklaşık 50 km. kuzeyinde, Bakırçay havzasının kirliliğinden zerre kadar etkilenmemiş bir yöre. Foça - yeni Foça yolu arasındaki koylar doyumsuz. Foça'nın hemen içinden askeriyeye doğru giden burunun arkasındaki koy bile Çeşme'nin ünlü koylarını geride bırakır. En son gittiğimde o noktadan iki yunus gördüm ve yarım saat kadar keyifle seyrettim. Şehrin içi de yaz-kış yaşayan, klasik Ege tatil yöreleri gibi kışları ölmeyen bir yer. Tekne turu farz. Siren kayalıkları ve adalar görmeye değer. Fok görme şansınız çok çok az. Foça'nın tam karşısı Karaburun yarımadasının Mordoğan kasabası. Orada da Ayıbalığı diye bir nokta var ve coğrafyası birebir Foça. Hatta adını veren Ayıbalıklarının (belki de fokların) düzgün ve yumuşak kayalıklar nedeniyle buraya çıktığı söylenir. Yazın genç ve güzel bayanlar fokların yerini alıyor!

Hacivat Karagöz öldü mü gerçekten?

2006-03-06T09:56:00.000+02:00

Mutlaka gidin bu filme. Harika bir prodüksiyon. Başta Haluk Bilginer ve Ayşen Gruda olmak üzere oyunculuklar müthiş. Hikaye güzel, dekor- kostüm, kullanılan dil, senaryo, görsel efektler herşey yerli yerinde ve üst düzeyde kaliteli. 1300'ler Bursa'sında Müslüman Osmanlı, Tatarlar, Osmanlı'nın içindeki - dışındaki Hristiyanlar, Şamanlar bir arada yaşayamazken bunu tesadüfen ya da bilerek hicveden iki cami inşaatı işçisi, Hacivat - Karagöz sivri dillerinin ceremesini çekiyorlar. Eğer hikaye gerçekse iyi ki ölmüşler de bugüne kadar gelmişler. Ama bana, bize yazıklar olsun: Kendi tarihimizi bilmiyoruz. Bilmiyordum. Resmi tarihin bize kakalandığı kadarıyla kalmışız. Devletin, müfredatın istediği kadarını biliyoruz herşeyin. Kazın ayağı öyle değil. Hiçbir şey göründüğü gibi değil. Bunu öğrenmem 32 yılımı aldı, bakalım sonrasında biliyorluğum işime yarayacak mı yoksa aynı tas aynı hamam yuvarlanacak mıyım? Siz yuvarlanacak mısınız?

Fiddler on the Roof

2006-03-01T09:24:00.000+02:00

Bu filme müzikal demeye dilim varmıyor, tam olarak değil zaten. Harika bir hikaye, samimi, inanılmaz gerçekçi oyunculuklar, süper yönetmen ve en önemlisi insanı derinden etkileyen müziği. Dün akşam ya 3 ya 4. izleyişimdi, filmi ilk İlke'nin ısrarıyla ve zorla (müzikal antipatim var) izlemiştim. O zaman evli bile değildik belki. Çocuklar olduktan sonra ilk defa izledim. Ne kadar farklı geldi. Gözyaşları direk bazı sahnelerde tabi. 5 kızından 3'ünü geleneklere aykırı şekilde vermek nasıl zor geldi adama. Devrim öncesi Rusya'da Yahudi ve Ortodoks kitlenin beraber yaşadığı bir köyde, geleneklerine bağlı Yahudi toplumunun bir ailesinin merkezinde dönüyor hikaye. Film 1971 yapımı, 3 Oscarlı bu arada. Bir tanesi John Williams en iyi müzik. Tevye rolünde Topol tek kelimeyle muhteşem. Tanrıyla konuştuğu anlar efsane bence. "If I Were a Rich Man"i bilmeyen yoktur sanırım. "Sunrise, sunset"te gözyaşı garantisi var. Ortanca kız giderken de öyle. İnsanın içine işleyen, mükemmel, mükemmel bir film. İzlemeyenler hemen, izleyenler de (ben öyle yapacağım) 3-4 yılda bir birer kez daha izlesin. Günümüzde böyle "samimiyet"i bırakın filmde, kendi hayatımızda bile zor görüyoruz.
[to God] Tevye: Sometimes I wonder, when it gets too quiet up there, if You are thinking, "What kind of mischief can I play on My friend Tevye?"
[Perchik and Hodel have announced their engagement] Tevye: He loves her. Love, it's a new starting. On the other hand, our old ways were once new, weren't they? On the other hand, they decided without parents, without the matchmaker. On the other hand, did Adam and Eve have a matchmaker? Oh, yes they did. And it seems these two have the same Matchmaker.

Metabolik sendrom

2006-02-28T09:14:00.000+02:00

Doktora göre benim problemim buymuş. Yani genlerin berbat, muhtemelen baban ve deden gibi genç öleceksin demiyor da böyle diyor. Bir de bizden önceki jenerasyonlara göre maruz kaldığımız kanserojen maddeler, radyasyon v.s. de cabası. Uzun süredir çok da düşük olmayan kolesterolum nihayet efendi seviyelerde çıktı ama iyi kolesterol düşük trigliserid yüksek. Tamamen genetik. Yine de biraz kilo vermem lazım. Onun haricinde tüm testlerim normal. Burnumla ilgili bir tedavi de görüyorum bir yandan. 31.5 yaşında yavaştan dökülmeye başladık. Dün akşam "Road to Perdition"ı izledik. Çocukluğum aklıma geldi, bir sürü anı beynimde uçuştu. Nasıl oradan buraya geldim, benim de çocuklarım oldu. Oldular bir de 2 yaşına yaklaştılar. Yıllar sonra "nasıl buraya geldim" derim yine kesin. Çocukluğumu özledim, dertsiz tasasız, kolay mutlu olan, anne baba yanında. Okul bile güzel gelirdi. Orta yaş bunalımı bu mu acaba? Öyleyse çıkamadım bir türlü.

Önce çiftlik, sonra sirk

2006-02-27T11:20:00.000+02:00

Hayatımızı kızlara göre kurguluyoruz uzun süredir. Artık bir parça daha büyüdükleri ve sosyal gereksinimleri gelişmeye başladığı için bu mesele de özellikle pazar günlerini tamamen doldurmaya başladı. Kalktık sabah başladılar: dede, mooo, mama, gaga, meee, hovhov, miyav (yani dedenin ineğe yemek verdiği, ortalıkta kedilerin, köpeklerin, tavukların, bir kenarda koyunların olduğu yere gidelim) Gittik (Seferihisar'ın dağ köyü, Gödence tarafı) , süper kalabalık, ipini koparan izinsiz, habersiz misafir etmiş kendini, yarım saatte kaçtık. Bornova'ya yarı kasabalı Roma Sirki (evet, İtalyanlar) gelmiş, oraya zıpladık bu sefer. Kızlar süper eğlendi. Kaplanların efendi gibi oturmalarına, ateşli oyunlara çok şaşırdılar. Akşam anlatıyorlardı: Ghkhawww, otur, naynay, abi-abla (Kaplanlar oturuyordu, müzik çalıyordu, abi- ablalar dans ediyorlardı)

Messi Ronaldinho'yu gölgede bıraktı

2006-02-24T10:22:00.000+02:00

Onun için yeni Maradona deniyor. Zaten Diego da öyle diyor. Valla ben de katılıyorum. Son Chelsea- Barcelona maçında tek kelimeyle döktürdü. Klaslıktan biraz Maradona, hızdan-çelimsizlikten biraz Rıdvan, golcülükten de biraz Gerd Müller havası var ama solak. Biraz rol yaptı ve adamı attırdı, doğru ama daha sadece 18 yaşında. Dürüstlüğü de öğrenir. Hamisi de eliyle gol atmıştı. İnanılmaz bir maçtı. Oyun durmadı. Topun hakimiyetini alan takım gol atmak istiyordu. Yok bu devreyi böyle bitireyim, ikinci maça avantajlı çıkayım bilmemne gibi hesaplar yoktu. O futbolsa burada oynanan başka bir oyun. Zaten biz de bizimkilere "futbolcu" demiyoruz, "topçu" diyoruz değil mi?