Bırakmadım, buradayım

Uzun zaman oldu yine. Anlatmaya paylaşmaya değer çok şey vardı ve fakat bende enerji, istek ve zaman azdı. Yine yazacağım. İzmir Hikayeleri - Karina/ Doğanbeyle devam edeceğim. İş/ sezon dolu dolu ama zaman bulacağım. Merak edenler için: Hepimiz iyiyiz, özellikle kızlar :)

İtaat et, rahat et

İlkeye itaaat edip rahat etmeyi becermek bir işti, şimdi kızlara itaat etmem gerekiyor, değilse delireceğim. Hiçbir şeyi kabul etmiyor, kafalarının dikine yaşıyorlar. Daha 2 yaşında patladık. İtaat edelim de neye? Bir de orası var işin. 2 haftadır yine türlü hastalıklarla boğuştuk. Adanın kolundaki sinek ısırığı mikrop kaptı, yayıldı. 10-15 yara vardı vücudunda, neyse dermatolog abla işi çözdü, geçti. Zatürre aşısı oldular Ada ateş, huysuzluk, berbattı. Tam olarak huysuzluk geçmedi (zaten biraz standart onda terslik, tipi İlke huyu aynı ben !! :) Defne hala daha kabız, 6 gün yap(a)madı. İlaç da işe yaramadı, yaşasın fitil direk mesele -geçici olarak sanırım- çözüldü. Bu arada yemek yememe, aksilik, yerlerde sürünerek ağlama, bakıcıyı kullanma/ sömürme konuları da gündemde. Hayatımız bununla geçiyor, melodinin aslı, özü kızlar. İş, haftasonları, aile işleri asıl melodinin çevresinde gezinen hafiften harmonik tınılar.